เบอร์เชียส 17:8
“เราจะให้แผ่นดินที่เจ้าอาศัยอยู่เป็นคนต่างด้าวนี้ คือบรรดาแผ่นดินคานาอันแก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา"”
บริบท: เบอร์เชียส 17
6เราจะกระทำให้เจ้ามีลูกดกทวีมากขึ้น เราจะกระทำให้เจ้าเป็นชนหลายชาติ กษัตริย์หลายองค์จะเกิดมาจากเจ้า
7เราจะตั้งพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าตลอดชั่วอายุของเขาให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ เป็นพระเจ้าองค์เดียวแก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้า
8เราจะให้แผ่นดินที่เจ้าอาศัยอยู่เป็นคนต่างด้าวนี้ คือบรรดาแผ่นดินคานาอันแก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา"
9พระเจ้าตรัสแก่อับราฮัมว่า "เหตุฉะนั้นเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าตลอดชั่วอายุของพวกเขาจะรักษาพันธสัญญาของเรา
10นี่เป็นพันธสัญญาของเราซึ่งเจ้าจะรักษาระหว่างเรากับเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้า คือเด็กผู้ชายทุกคนในท่ามกลางพวกเจ้าจะเข้าสุหนัต
เกี่ยวกับ เบอร์เชียส 17: ชื่อของอับราฮัมและสาราพเปลี่ยนแปลง
พระเจ้าเปลี่ยนชื่อของอับราฮัมเป็นอับราฮัมและชื่อของซาราอีเป็นซาราห์ พระเจ้าทำสัญญากับเขา พระองค์สัญญาว่าอับราฮัมจะเป็นบิดาของชาวชนมากๆ และลูกหลานของเขาจะได้รับทีแหลมแหล่งของคานาน เพิ่มเติมพระเจ้าสั่งให้อับราฮัมทำการทำฉายเป็นสัญลักษณ์ของสัญญานี้
คำอธิบาย
บทวิเศษของพระคัมภีร์ในประหันคัมภีร์มีความสำคัญมากในประหันคัมภีร์ เนื่องจากมันเป็นจุดเริ่มต้นของพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับอับราฮัม พันธสัญญานี้เป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับชาวอิสราเอล และมันเป็นคำสัญญาของความภักดีและความคุ้มครองของพระเจ้า
บทนี้เริ่มต้นด้วยพระเจ้าปรากฏต่ออับราฮัมและทำพันธสัญญากับเขา พระเจ้าสัญญาจะทำให้อับราฮัมเป็นพ่อแห่งชาติอันยิ่งใหญ่ และให้เขาและลูกหลานของเขาได้รับดินแดงของกานาอน ในขณะเดียวกัน อับราฮัมและลูกหลานของเขาจะต้องปฏิบัติตามพระเจ้าบัญญัติและสวดมวลพระคะนา.