เบอร์เชียส 47:30
“แต่เราจะถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษของเรา แล้วเจ้าจงนำเราออกจากอียิปต์ไปฝังไว้ ณ ที่ฝังศพบิดาเราเถิด" โยเซฟก็สัญญาว่า "ข้าพเจ้าจะกระทำตามที่ท่านสั่ง"”
บริบท: เบอร์เชียส 47
28ยาโคบมีชีวิตอยู่ในแผ่นดินอียิปต์สิบเจ็ดปี รวมอายุยาโคบได้ร้อยสี่สิบเจ็ดปี
29เวลาที่อิสราเอลจะสิ้นชีพก็ใกล้เข้ามาแล้ว ท่านจึงเรียกโยเซฟบุตรชายท่านมาสั่งว่า "ถ้าเดี๋ยวนี้เราได้รับความกรุณาในสายตาของเจ้า เราขอร้องให้เจ้าเอามือของเจ้าวางไว้ใต้ขาอ่อนของเรา และปฏิบัติต่อเราด้วยความเมตตากรุณาและจริงใจ ขอเจ้าโปรดอย่าฝังเราศพไว้ในอียิปต์เลย
30แต่เราจะถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษของเรา แล้วเจ้าจงนำเราออกจากอียิปต์ไปฝังไว้ ณ ที่ฝังศพบิดาเราเถิด" โยเซฟก็สัญญาว่า "ข้าพเจ้าจะกระทำตามที่ท่านสั่ง"
31อิสราเอลจึงบอกว่า "จงปฏิญาณตัวให้เราด้วย" โยเซฟก็ปฏิญาณให้บิดา แล้วอิสราเอลก็กราบลงที่บนหัวนอน
เกี่ยวกับ เบอร์เชียส 47: พระราชทานพรแห่งยาโคบแก้็
โยเซฟให้อาหารให้ครอบครัวของเขาและชาวอียิปต์ระหว่างภัยหิลดเห็น.
คำอธิบาย
บทความเรื่องในพระคริสต์ศาสนาใช้บทเรียนจริงอย่างสามีในพระคริสต์ศาสนาของเรื่องเนเซส ในบทนี้เราเห็นความทรงพลังของโยเซฟซึ่งได้ถูกขายไปเป็นทาสโดยพี่น้องตอนนี้อยู่ในตำแหน่งประธานภาคและอำนาจในอียิปต์ เขาสามารถใช้ตำแหน่งของเขาในการให้อาหารและที่อยู่ให้กับครอบครัวของเขาในช่วงเวลาของอดีต
บทนี้เริ่มต้นด้วยฟาโรห์เรียกโยเซฟเพื่อตีความฝันของเขา โยเซฟตีความความฝันเป็นการเตือนของเจ็ดปีที่มั่งมีตามด้วยเจ็ดปีของความหดหาย ฟาโรเจ้าตอนนั้นให้โยเซฟรับผิดชอบดูแลดินแดนของอียิปต์ ให้เขามีอำนาจรวบรวมเกือบห้าหนึ่งของผลผลิตในช่วงปีที่มั่งมีและเก็บไว้สำหรับปีของความหดหาย