เบอร์เชียส 50:19
“โยเซฟจึงบอกเขาว่า "อย่ากลัวเลย เราเป็นดังพระเจ้าหรือ”
บริบท: เบอร์เชียส 50
17`พวกเจ้าจงเรียนโยเซฟว่า บัดนี้เราขอท่านโปรดให้อภัยการละเมิดและบาปของพวกพี่ชายที่ประทุษร้ายท่าน' บัดนี้ขอท่านโปรดให้อภัยการละเมิดของข้าพเจ้าทั้งหลายผู้รับใช้ของพระเจ้าของบิดาท่าน" โยเซฟจึงร้องไห้เมื่อฟังพี่ชายเรียนดังนี้
18พี่ชายก็พากันมากราบลงต่อหน้าโยเซฟด้วยว่า "ดูเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้รับใช้ของท่าน"
19โยเซฟจึงบอกเขาว่า "อย่ากลัวเลย เราเป็นดังพระเจ้าหรือ
20สำหรับพวกท่าน พวกท่านคิดร้ายต่อเราก็จริง แต่ฝ่ายพระเจ้าทรงดำริให้เกิดผลดีอย่างที่บังเกิดขึ้นแล้วในวันนี้ คือช่วยชีวิตคนเป็นอันมาก
21ดังนั้นบัดนี้พี่อย่ากลัวเลย เราจะบำรุงเลี้ยงพี่ทั้งบุตรด้วย" โยเซฟพูดปลอบโยนพวกพี่น้องและพูดอย่างกรุณาต่อเขา
เกี่ยวกับ เบอร์เชียส 50: การเดินทางครั้งสุดท้ายของโยเซฟเพื่อฝังยาโคบ.
ยาโคบตายและถูกฝังในถ้ำมัคพลาห์ พี่น้องของโยเซฟกลัวว่าเขาจะแก้แค้นตอนนี้ที่ยาโคบตาย แต่โยเซฟกล่าวให้มั่นใจและตายที่อายุ 110 ปี
คำอธิบาย
บทความคำอธิการของบท 50 ของคัมภีร์วิถีเบื้องสุดของนิทานของโยเซฟ ลูกชายที่รักที่สุดของยาโคบหลังจากถูกขายเป็นทาสโดยพี่น้องโยเซฟก็ได้ยกระดับขึ้นมาเป็นคนมีอำนาจในอียิปต์ ในที่สุดก็กลายเป็นผู้ช่วยของพราหมณ์ ในบทนี้พี่น้องของโยเซฟมาหาเขาด้วยความกลัว คาดหวังการลงโทษจากการกระทำในอดีต อย่างไรก็ตาม โยเซฟได้แสดงความกระชับและขอโทษให้พี่น้องโดยระลึกถึงว่าพระเจ้าได้ใช้การกระทำของพวกเขาเพื่อที่จะสร้างสิ่งที่ดีกว่า
คำตอบของโยเซฟต่อพี่น้องของเขาเป็นตัวอย่างยิ่งของความกระชับและขอโทษ หลังจากที่พี่น้องได้กระทำความผิดกับเขา โยเซฟก็พร้อมที่จะขอโทษและก้าวไปข้างหน้า เขาเข้าใจว่าพระเจ้ามีแผนการสำหรับชีวิตของเขา และการกระทำของพี่น้องก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการนั้น นี่เป็นการเตือนกลับให้เรารู้ว่าพระเจ้าสามารถใช้ความผิดพลาดของเราเพื่อความมงสวิตของพระองค์