บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12:26
“พระสุรเสียงของพระองค์คราวนั้นได้บันดาลให้แผ่นดินหวั่นไหว แต่บัดนี้พระองค์ได้ตรัสสัญญาไว้ว่า "อีกครั้งหนึ่งเราจะกระทำให้หวาดหวั่นไหว มิใช่แผ่นดินโลกแห่งเดียว แต่ทั้งสวรรค์ด้วย"”
บริบท: บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12
24และมาถึงพระเยซูผู้กลางแห่งพันธสัญญาใหม่ และมาถึงพระโลหิตประพรมที่มีเสียงร้องอันประเสริฐกว่าเสียงโลหิตของอาแบล
25จงระวังให้ดี อย่าปฏิเสธไม่ยอมฟังพระองค์ผู้ตรัสนั้น เพราะว่าถ้าเขาเหล่านั้นที่ปฏิเสธไม่ยอมฟังคำเตือนของพระองค์ที่พื้นแผ่นดินโลกไม่ได้พ้นโทษ ถ้าเราเมินหน้าจากพระองค์ผู้ทรงเตือนจากสวรรค์ เราทั้งหลายก็จะไม่ได้พ้นโทษมากยิ่งกว่านั้นอีก
26พระสุรเสียงของพระองค์คราวนั้นได้บันดาลให้แผ่นดินหวั่นไหว แต่บัดนี้พระองค์ได้ตรัสสัญญาไว้ว่า "อีกครั้งหนึ่งเราจะกระทำให้หวาดหวั่นไหว มิใช่แผ่นดินโลกแห่งเดียว แต่ทั้งสวรรค์ด้วย"
27และพระดำรัสที่ตรัสไว้ว่า `อีกครั้งหนึ่ง' นั้น แสดงว่าสิ่งที่หวั่นไหวนั้นจะถูกกำจัดเสีย เหมือนกับสิ่งที่ทรงสร้างให้มีขึ้น เพื่อให้สิ่งที่ไม่หวั่นไหวคงเหลืออยู่
28เหตุฉะนั้น ครั้นเราได้อาณาจักรที่ไม่หวั่นไหวมาแล้ว ก็ให้เรารับพระคุณ เพื่อเราจะได้ปฏิบัติพระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง
เกี่ยวกับ บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12: การวิ่งในการแข่งขันของศรัทธา
บทนี้ให้กำลังใจแก่ผู้อ่านให้มุ่งหนำในการวิ่งแข่งศักดิ์ศรีด้วยความอดทน โฉมในพระเยซูและตัวอย่างการอดทนของพระองค์ ผู้เขียนยังเน้นความสำคัญของความบริสุทธิและความสงบในชีวิตคริสตจักรก็ดี
คำอธิบาย
พระคัมภีร์ส่วนที่ 12 ของพระวรรค์เป็นบทที่มีพลังและพูดถึงพลังของความศรัทธาและความทนทุกข์ มันเริ่มต้นด้วยการเตือนให้เราจำไว้ถึงมรดกของพยานที่ย้ำคติเราไว้ด้านหน้าเรา และให้กำลังใจให้เราวิ่งลงในวิถีของความศรัทธาอย่างมิตร ผู้เขียนต่อมาพูดถึงการลงอุบัติของพระเจ้าซึ่งได้มีจุดประสงค์ที่จะนำเรากลับสู่พระองค์และช่วยเราเติบโตในความศรัทธาของเรา พระเยซูเป็นความอิ่มเอิบที่มาจากความศรัทธาของเรา และว่ามันเป็นแหล่งพลังและความหวัง
ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของความย่ำและการเชื่อฟัง และว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องมีเพื่อให้เราสามารถรับพระพรของพระเจ้า ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของการมองหาพระเยซูผู้ครองและทำสมบูรณ์ความศรัทธาของเรา และว่าพระองค์คือตัวอย่างสุดยอดของความศรัทธาและการเชื่อฟัง ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของการไม่ง้อเหนื่อยในความศรัทธาของเรา และความจำเป็นในการยึดมั่นในความศรัทธาของเรา