บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12:4
“ท่านทั้งหลายยังไม่ได้รบสู้กับความบาปจนถึงโลหิตตก”
บริบท: บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12
2หมายเอาพระเยซูเป็นผู้ริเริ่มความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสำเร็จ เพราะเห็นแก่ความยินดีที่มีอยู่ตรงหน้านั้น พระองค์ได้ทรงทนเอากางเขน ทรงถือว่าความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร และได้เสด็จประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้าแล้ว
3ด้วยว่าท่านทั้งหลายจงพินิจคิดถึงพระองค์ ผู้ได้ทรงทนเอาการติเตียนนินทาแห่งคนบาปต่อพระองค์มากเท่าใด เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่อ่อนระอาใจไป
4ท่านทั้งหลายยังไม่ได้รบสู้กับความบาปจนถึงโลหิตตก
5และท่านได้ลืมคำเตือนนั้นเสีย ซึ่งได้เตือนท่านเหมือนกับเตือนบุตรว่า `บุตรชายของเราเอ๋ย อย่าดูหมิ่นการตีสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้า และอย่าระอาใจเมื่อพระองค์ทรงติเตียนท่านนั้น
6เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงรัก และเมื่อพระองค์ทรงรับผู้ใดเป็นบุตร พระองค์ก็ทรงเฆี่ยนตีผู้นั้น'
เกี่ยวกับ บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12: การวิ่งในการแข่งขันของศรัทธา
บทนี้ให้กำลังใจแก่ผู้อ่านให้มุ่งหนำในการวิ่งแข่งศักดิ์ศรีด้วยความอดทน โฉมในพระเยซูและตัวอย่างการอดทนของพระองค์ ผู้เขียนยังเน้นความสำคัญของความบริสุทธิและความสงบในชีวิตคริสตจักรก็ดี
คำอธิบาย
พระคัมภีร์ส่วนที่ 12 ของพระวรรค์เป็นบทที่มีพลังและพูดถึงพลังของความศรัทธาและความทนทุกข์ มันเริ่มต้นด้วยการเตือนให้เราจำไว้ถึงมรดกของพยานที่ย้ำคติเราไว้ด้านหน้าเรา และให้กำลังใจให้เราวิ่งลงในวิถีของความศรัทธาอย่างมิตร ผู้เขียนต่อมาพูดถึงการลงอุบัติของพระเจ้าซึ่งได้มีจุดประสงค์ที่จะนำเรากลับสู่พระองค์และช่วยเราเติบโตในความศรัทธาของเรา พระเยซูเป็นความอิ่มเอิบที่มาจากความศรัทธาของเรา และว่ามันเป็นแหล่งพลังและความหวัง
ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของความย่ำและการเชื่อฟัง และว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องมีเพื่อให้เราสามารถรับพระพรของพระเจ้า ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของการมองหาพระเยซูผู้ครองและทำสมบูรณ์ความศรัทธาของเรา และว่าพระองค์คือตัวอย่างสุดยอดของความศรัทธาและการเชื่อฟัง ผู้เขียนต่อมาพูดถึงความสำคัญของการไม่ง้อเหนื่อยในความศรัทธาของเรา และความจำเป็นในการยึดมั่นในความศรัทธาของเรา