พงศาวดาร 35:30
“ผู้ใดฆ่าเขาตาย ให้ประหารชีวิตผู้ฆ่าคนนั้นเสียตามปากของพยาน แต่อย่าประหารชีวิตผู้ใดด้วยมีพยานปากเดียว”
บริบท: พงศาวดาร 35
28เพราะว่าชายผู้นั้นต้องอยู่ในเขตเมืองลี้ภัยจนมหาปุโรหิตถึงแก่ความตาย ภายหลังเมื่อมหาปุโรหิตถึงแก่ความตายแล้ว ผู้ฆ่าคนนั้นจะกลับไปยังแผ่นดินที่เขาถือกรรมสิทธิ์อยู่ก็ได้
29สิ่งเหล่านี้ควรเป็นกฎเกณฑ์แห่งคำตัดสินของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่อาศัยทั้งปวงของเจ้า
30ผู้ใดฆ่าเขาตาย ให้ประหารชีวิตผู้ฆ่าคนนั้นเสียตามปากของพยาน แต่อย่าประหารชีวิตผู้ใดด้วยมีพยานปากเดียว
31ยิ่งกว่านั้นอีก เจ้าอย่ารับค่าไถ่ชีวิตของผู้ฆ่าคนผู้มีความผิดถึงตายนั้น แต่เขาต้องตายแน่
32และเจ้าอย่ารับค่าไถ่คนที่หลบหนีไปยังเมืองลี้ภัยเพื่อให้กลับมาอยู่ในแผ่นดินของเขาก่อนที่มหาปุโรหิตสิ้นชีวิต
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 35: เมืองสำหรับเลวีไท.
พระเจ้าได้สั่งให้บุหรี่ได้ให้ผู้อิสราเอลเลือกเมืองเพื่อรองรับผู้ที่ฆ่าโดยไม่ตั้งใจ ซึ่งทำให้พวกเขาสามารถหาที่รอบรับได้.
คำอธิบาย
ในพระธรรมมากงมีในเลขาธิการ 35 พระเจ้าสั่งให้โมเสสกำหนดเมืองหลบหลีกสำหรับผู้ที่กระทำการฆ่าโดยไม่ตั้งใจ พระเจ้าสั่งให้เมืองเหล่านี้ตั้งอยู่ทั่วประเทศอิสราเอล และพระเจ้าให้คำแนะนำเฉพาะสำหรับวิธีการตั้งค่าเมืองนั้นอย่างไรและวิธีการใช้งานเมือง
พระเจ้าอธิษฐานว่าเมืองหลบหลีกเป็นสถานที่ปลอดภัยสำหรับผู้ที่กระทำการฆ่าโดยไม่ตั้งใจ หากใครฆ่าคนอื่นโดยไม่ตั้งใจ พวกเขาสามารถหนีไปยังหนึ่งในเมืองเหล่านี้และปลอดภัยจากผู้เป็นผู้รับแทนจนเลือด พระเจ้ายังอธิษฐานว่าเมืองหลบหลีกเป็นสถานที่ของความยุติธรรมที่ผู้กระทำการกรณีโดยไม่ตั้งใจสามารถยื่นฟ้องและถูกพิจารณา