สุภาษิต 18:7
“ปากของคนโง่เป็นสิ่งทำลายตัวเขาเอง และริมฝีปากของเขาก็เป็นบ่วงดักจิตใจตนเอง”
บริบท: สุภาษิต 18
5ที่จะลำเอียงเข้าข้างคนชั่วร้ายเพื่อจะบังคับคนชอบธรรมเรื่องความยุติธรรมก็ไม่ดี
6ริมฝีปากของคนโง่นำการวิวาทมา และปากของเขาก็เชื้อเชิญการโบย
7ปากของคนโง่เป็นสิ่งทำลายตัวเขาเอง และริมฝีปากของเขาก็เป็นบ่วงดักจิตใจตนเอง
8ถ้อยคำของผู้กระซิบนินทาก็เหมือนบาดแผล มันลงไปยังส่วนข้างในของร่างกาย
9แล้วบุคคลที่หย่อนยานในการงานก็เป็นพี่น้องกับคนเจ้าทำลาย
เกี่ยวกับ สุภาษิต 18: คำมีพลัง
คำกล่าวในหนังสือสุภาษิต 18 เป็นการเปิดเผยถึงพลังของคำพูดที่สามารถสร้างสรรค์หรือทำลายได้เป็นอย่างมาก เพื่อให้ชีวิตหรือความตาย มันเตือนให้เราระวังคำพูดของเราและใช้สติปัญญาในการใช้พวกนี้ เพราะคำพูดของเรามีศักยภาพที่จะมีผลกระทบอย่างสำคัญต่อตัวเราและผู้อื่น
คำอธิบาย
บทวิเศษนี้เน้นความสำคัญของการควบคุมตนเองและการคำนึงถึงการพูด มันเตือนให้ระวังการตัดสินเร่งรัด การพูดคุยเรื่องคนอื่นและการชมชอบ ซึ่งอาจนำไปสู่ความอับอายและความสิ้นหวัง ในทางกลับกัน มันเน้นถึงคุณค่าของการให้คำปรึกษาอย่างมีสติ ความย่่อมเชื้อ และการฟังทั้งจากเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยได้ บทวิเศษยังเตือนใจเราว่าคำพูดของเราสามารถเป็นแหล่งที่มาของการรักษา ความสบายและปัญญา ในแง่สุดท้าย ัญาธิการ 18 ยืนยันความคิดเสียของเราอยู่ไม่เพียงแต่ในสิ่งที่เราพูด แต่ยังอยู่ในวิธีที่เราพูดด้วย