สุภาษิต 26:13
“คนเกียจคร้านพูดว่า "มีสิงโตอยู่ตามหนทาง มีสิงโตอยู่ตามถนน"”
บริบท: สุภาษิต 26
11คนโง่ที่ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอีกก็เหมือนสุนัขที่กลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมา
12ท่านเห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดหรือ ยังมีหวังในคนโง่ได้มากกว่าในคนเช่นนั้น
13คนเกียจคร้านพูดว่า "มีสิงโตอยู่ตามหนทาง มีสิงโตอยู่ตามถนน"
14ประตูหันไปมาด้วยบานพับของมันฉันใด คนเกียจคร้านก็ทำอย่างนั้นบนที่นอนของเขา
15คนเกียจคร้านฝังมือของเขาไว้ในอกเสื้อ เขาเหน็ดเหนื่อยที่จะนำมือกลับมาที่ปากของตน
เกี่ยวกับ สุภาษิต 26: ความโง่ของคนโง่และความฉลาดของผู้มีปัญญา
โภทนาที 26 เป็นความสะสมของคำสอนภูมิปัญญาที่กระจัดกระจายเกี่ยวกับหัวข้อความโง่และปัญญา บทนี้เน้นที่ความเสียหายจากคนโง่และประโยชน์จากการใช้ชีวิตอย่างมีปัญญา บทกล่าวถึงคำแนะนำในการจัดการกับคนโง่และหลีกเลี่ยงความโง่นั้น
คำอธิบาย
บทนี้เริ่มต้นด้วยคำเตือนต่อความโง่ของคนที่ไม่สมควรได้รับเกียรติ, ตามด้วยการเปรียบเทียบคนเกียจคร้านกับประตูที่หมุนบนข้อบังกะโล. ทั้งนี้ยังพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อคนโง่ไว้ใจให้รับผิดชอบ และเตือนห้ามการลบหลู่และการโกหกที่สามารถนำส่งสงครามที่ไม่จำเป็นและทำลายความสัมพันธ์ อีกทั้ง, บทนี้กล่าวให้การทำสะท้อนตนเอง, เตือนให้เรารำสำคัญของการตีความที่สร้างสรรค์และความคิดเห็นลบที่ไม่เป็นประโยชน์ โดยรวม, สุภาษิต 26 สอนให้เราเป็นฉลาดและมีสติในการปฏิสัมพันธ์ประจำวัน เพื่อหลีกเลี่ยงวิถีทางของความโง่