สุภาษิต 26:18
“คนบ้าที่โยนดุ้นไฟ ลูกธนูและความตายออกไป”
บริบท: สุภาษิต 26
16คนเกียจคร้านเห็นว่าตัวเองฉลาดกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบได้อย่างหลักแหลม
17บุคคลที่กำลังผ่านไปและเข้ายุ่งในการทะเลาะวิวาทซึ่งไม่ใช่เรื่องของเขาเองก็เหมือนคนจับหูสุนัข
18คนบ้าที่โยนดุ้นไฟ ลูกธนูและความตายออกไป
19ก็เหมือนกับคนที่ล่อลวงเพื่อนบ้านของเขาและกล่าวว่า "ข้าล้อเล่นเท่านั่นเอง"
20ที่ไหนที่ไม่มีฟืน ไฟก็ดับ และที่ไหนที่ไม่มีคนซุบซิบ การทะเลาะวิวาทก็หยุดไป
เกี่ยวกับ สุภาษิต 26: ความโง่ของคนโง่และความฉลาดของผู้มีปัญญา
โภทนาที 26 เป็นความสะสมของคำสอนภูมิปัญญาที่กระจัดกระจายเกี่ยวกับหัวข้อความโง่และปัญญา บทนี้เน้นที่ความเสียหายจากคนโง่และประโยชน์จากการใช้ชีวิตอย่างมีปัญญา บทกล่าวถึงคำแนะนำในการจัดการกับคนโง่และหลีกเลี่ยงความโง่นั้น
คำอธิบาย
บทนี้เริ่มต้นด้วยคำเตือนต่อความโง่ของคนที่ไม่สมควรได้รับเกียรติ, ตามด้วยการเปรียบเทียบคนเกียจคร้านกับประตูที่หมุนบนข้อบังกะโล. ทั้งนี้ยังพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อคนโง่ไว้ใจให้รับผิดชอบ และเตือนห้ามการลบหลู่และการโกหกที่สามารถนำส่งสงครามที่ไม่จำเป็นและทำลายความสัมพันธ์ อีกทั้ง, บทนี้กล่าวให้การทำสะท้อนตนเอง, เตือนให้เรารำสำคัญของการตีความที่สร้างสรรค์และความคิดเห็นลบที่ไม่เป็นประโยชน์ โดยรวม, สุภาษิต 26 สอนให้เราเป็นฉลาดและมีสติในการปฏิสัมพันธ์ประจำวัน เพื่อหลีกเลี่ยงวิถีทางของความโง่