สดุดี 141:8
“ข้าแต่พระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ตาของข้าพระองค์เพ่งตรงพระองค์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้จิตใจข้าพระองค์ไร้คุณธรรม”
บริบท: สดุดี 141
6เมื่อผู้พิพากษาทั้งหลายของเขาถูกโยนลงที่หน้าผา เขาจะได้ยินถ้อยคำของข้าพระองค์ เพราะเป็นถ้อยคำไพเราะ
7กระดูกของเราทั้งหลายกระจายที่ปากแดนผู้ตายฉันใด เหมือนเมื่อคนหนึ่งตัดและแตกไม้อยู่บนแผ่นดินฉันนั้น
8ข้าแต่พระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ตาของข้าพระองค์เพ่งตรงพระองค์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้จิตใจข้าพระองค์ไร้คุณธรรม
9ขอพระองค์ทรงรักษาข้าพระองค์ให้พ้นจากกับซึ่งเขาวางดักข้าพระองค์ไว้ และจากบ่วงแร้วของผู้กระทำความชั่วช้า
10ขอให้คนชั่วตกไปด้วยกันในข่ายของตนเอง แต่ขอให้ข้าพระองค์ผ่านพ้นไป
เกี่ยวกับ สดุดี 141: การสวดมนต์ขอคุ้มครองและ การแนะนำ
สดุดี 141 เป็นบทสวดมนต์ขอความปกป้องและการนำทางในวันที่พ่ายแพ้ ผู้เขียนสดุดีขอพระเจ้าเก็บรักษาปากของตน ให้ใจบริสุทธิ์ และช่วยออกจากบ่วงสายของผู้กระทำชั่ว ผู้เขียนสดุดียอมรับว่าตนต้องการพระเจ้าและวางใจในความชอบธรรมของพระองค์
คำอธิบาย
บทสวดนี้เน้นความสำคัญของการอธิษฐานเพื่อขอความคุ้มครองและแนะนำจากพระเจ้าในช่วงเวลาที่ยากลำบาก กล่าวถึงความเชื่อรู้ว่าคำพูดมีพลัง และมีความสามารถที่จะทำให้เกิดความเสียหายหรือฟื้นฟู ผู้สวดยังยอมรับถึงความรุนแรงในโลกและความจำเป็นของการพึ่งพาพระเจ้าให้รอบคอบจากนั้น บทสวดนี้เตือนให้เราเชื่อใจในความชอบธรรมของพระเจ้าและการขอแนะนำจากพระองค์ในด้านทุกด้านของชีวิตเรา ในขณะที่เราเผชิญหน้ากับท้ายับต่างๆ ขอให้เราหันมาหาพระเจ้าในการอธิษฐาน และเชื่อใจในความดีของพระองค์ และขอความแนะนำและความคุ้มครองจากพระเจ้าไว้ใจ.