สดุดี 74

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

สดุดีของสดุดีพระราชาพิเรียรอันรังเกียจ ได้กล่าวไว้แล้ว อัมนัตและพระองค์ จงรอยตระกูลของพระองค์ จงเรารวมพระองค์ จงขอพระองค์เคารพสดุดีของพระองค์ScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarfaceScarface

Book

ฉบับ

¹ข้าแต่พระเจ้า ไฉนพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ทั้งหลายทิ้งเสียเป็นนิตย์ ไฉนความกริ้วของพระองค์กรุ่นขึ้นต่อแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์

²ขอทรงระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่มาแต่ดึกดำบรรพ์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้ให้เป็นตระกูลที่เป็นมรดกของพระองค์ ขอทรงระลึกถึงภูเขาศิโยน ซึ่งพระองค์ทรงเคยประทับนั้น

³ขอทรงนำย่างพระบาทของพระองค์มายังซากปรักหักพังอยู่เนืองนิตย์ คือมายังสิ่งทั้งปวงที่ถูกศัตรูกระทำอย่างชั่วร้ายในสถานบริสุทธิ์นั้น

⁴พวกคู่อริของพระองค์คำรามอยู่กลางสถานประชุมของพระองค์ เขาตั้งธงของเขาเองไว้เป็นหมายสำคัญ

⁵คนหนึ่งคนใดจะมีชื่อเสียงเหมือนคนยกขวานขึ้นเหนือพุ่มต้นไม้

⁶แต่บัดนี้บรรดาไม้ที่แกะสลักทั้งสิ้นเขาก็พังลงมาเสียด้วยขวานและค้อน

สดุดี 74:7 - เขาเอาไฟเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ เขาทำลายความศักดิ์สิทธิ์แห่งสถานที่พระนามของพระองค์ประทับนั้นถึงดิน

⁷เขาเอาไฟเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ เขาทำลายความศักดิ์สิทธิ์แห่งสถานที่พระนามของพระองค์ประทับนั้นถึงดิน

⁸เขารำพึงในใจว่า "เราจงทำลายเขาทั้งหลายให้สิ้นเชิง" เขาเผาบรรดาสถานประชุมของพระเจ้าที่ในแผ่นดินหมด

⁹พวกเราไม่เห็นหมายสำคัญทั้งหลายของเรา ไม่มีผู้พยากรณ์อีกแล้ว ในพวกเราไม่มีใครทราบว่านานเท่าใด

¹⁰ข้าแต่พระเจ้า คู่อริจะเย้ยอยู่นานเท่าใด ศัตรูจะหมิ่นประมาทพระนามของพระองค์เป็นนิตย์หรือ

¹¹ไฉนพระองค์จึงหดพระหัตถ์ของพระองค์เสีย คือพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขอทรงเหยียดพระหัตถ์จากพระทรวงของพระองค์

¹²ถึงกระนั้น พระเจ้า กษัตริย์ของข้าพระองค์ ทรงอยู่แต่ดึกดำบรรพ์ ทรงประกอบกิจความรอดท่ามกลางแผ่นดินโลก

¹³พระองค์ทรงแยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงหักหัวมังกรในน้ำ

¹⁴พระองค์ทรงทุบหัวทั้งหลายของเลวีอาธานเป็นชิ้นๆ พระองค์ประทานมันให้เป็นอาหารของคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

¹⁵พระองค์ทรงแยกเปิดน้ำพุและลำธาร พระองค์ทรงให้แม่น้ำที่ไหลอยู่เสมอแห้งไป

¹⁶วันเป็นของพระองค์ คืนเป็นของพระองค์ด้วย พระองค์ทรงสถาปนาความสว่างและดวงอาทิตย์

¹⁷พระองค์ทรงจัดเขตทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก พระองค์ทรงสร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว

¹⁸ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกข้อนี้ว่า ศัตรูเยาะเย้ยอย่างไร และชนชาติโง่ได้หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์อย่างไร

¹⁹ขออย่าทรงมอบวิญญาณนกเขาของพระองค์แก่ฝูงชนโหดร้าย ขออย่าทรงลืมชุมนุมชนยากจนของพระองค์เป็นนิตย์

²⁰ขอสนพระทัยในพันธสัญญา เพราะสถานที่มืดของแผ่นดินเต็มไปด้วยที่อยู่ของความทารุณ

²¹ขออย่าให้ผู้ที่ถูกบีบบังคับได้อาย ขอให้คนจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์

²²ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้น สู้คดีของพระองค์ ขอทรงระลึกว่าคนโง่เย้ยพระองค์อยู่วันยังค่ำ

²³ขออย่าทรงลืมเสียงของคู่อริของพระองค์ เสียงอึงคะนึงของคนที่ลุกขึ้นสู้พระองค์ก็เพิ่มขึ้นอยู่เรื่อยๆ

สดุดี 73 สดุดี 75

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

สดุดี 74

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

สดุดี 74

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อย

สดุดี 74

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

สดุดี 74

พระเจ้า ทำไมคุณทอดทิ้งเราแล้ว?

คำถามที่พบบ่อย

มีบทกี่บทใน สดุดี?

คำถามที่พบบ่อย

มีบทกี่บทใน สดุดี?