ดามัสกัส ในพระคัมภีร์คืออะไร?

เมืองหลวงของซีเรีย เป็นศัตรูที่มาบ่อยของอิสราเอล และเป็นสถานที่ที่เซาโลกลับใจและเริ่มเทศนาเป็นครั้งแรก

ดามัสกัสเป็นเมืองหลวงของซีเรียในพระคัมภีร์ อิสยาห์เรียกเมืองนี้ว่าศีรษะของซีเรีย (อิสยาห์ 7:8) และกษัตริย์ของเมืองนี้ เช่น เบนฮาดัด ประทับอยู่ที่นั่น (เซเระเวียห์ 1 15:18) เป็นเมืองโบราณทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของดินแดนอิสราเอล และปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของซีเรีย เมืองนี้ปรากฏครั้งแรกเมื่ออับรามไล่ตามผู้จับโลทไปถึงโหบาห์ ซึ่งอยู่ทางซ้ายมือของดามัสกัส และผู้ดูแลบ้านของอับรามคือเอลีเยเซอร์ชาวดามัสกัส (เบอร์เชียส 14:15; เบอร์เชียส 15:2) ดาวิดปราบชาวซีเรียแห่งดามัสกัสและตั้งกองทหารรักษาการณ์ที่นั่น (เซมูเอล 2 8:6) นาอามานโอ้อวดแม่น้ำของเมืองคืออาบานาและฟารปาร์ (พระวรสารคู่ที่สอง 5:12) กษัตริย์อัสซีเรียยึดเมือง กวาดต้อนชาวเมืองไปยังคีร์ และสังหารเรศีน (พระวรสารคู่ที่สอง 16:9) กษัตริย์อาหาสเห็นแท่นบูชาที่ดามัสกัสและให้สร้างแบบจำลองไว้ในเยรูซาเล็ม (พระวรสารคู่ที่สอง 16:10) ผู้เผยพระวจนะประกาศการพิพากษาต่อเมืองนี้ (อิสยาห์ 17:1; อาโมส 1:3) ในพันธสัญญาใหม่ เซาโลถูกแสงจากสวรรค์ส่องลงมาขณะเข้าใกล้ดามัสกัสระหว่างทางไปจับผู้เชื่อ เขาถูกนำเข้าไปในเมือง ซึ่งสาวกชื่ออานาเนียได้รับนิมิตเกี่ยวกับเขา (พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 9:3; พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 9:10) จากนั้นเซาโลเทศนาในดามัสกัส (พระดินมณเยซูต่อประชาชาติ 9:22) ต่อมาผู้ว่าราชการภายใต้กษัตริย์อาเรทัสเฝ้าเมืองเพื่อจับกุมเขา (พระธรรมบันทึกใหม่: 2 โครินธ์ 11:32)