โฮเรบ ในพระคัมภีร์คืออะไร?

ภูเขาที่พระยาห์เวห์ทรงตรัสกับอิสราเอลจากท่ามกลางไฟ และทรงทำพันธสัญญากับพวกเขา

โฮเรบเป็นภูเขาในถิ่นทุรกันดารซึ่งพระคัมภีร์เรียกว่าภูเขาของพระเจ้า โมเสสไปที่นั่นขณะเลี้ยงฝูงแกะของเยโธร พ่อตาของท่าน (เอ็กซอดัส 3:1) พระเจ้าทรงบัญชาโมเสสให้ตีหินที่โฮเรบ เพื่อให้น้ำไหลออกมาให้ประชาชนดื่ม (เอ็กซอดัส 17:6) พระธรรมบัญญัติระบุว่าโฮเรบอยู่ห่างจากคาเดชบารเนียออกไปสิบเอ็ดวันเดินทางตามทางภูเขาเสอีร์ (พระธรรมบัญญัติ 1:2) พระธรรมบัญญัติกล่าวถึงโฮเรบว่าเป็นสถานที่ที่พระยาห์เวห์ทรงตรัสกับอิสราเอลจากท่ามกลางไฟ และทรงทำพันธสัญญากับพวกเขา (พระธรรมบัญญัติ 4:15; พระธรรมบัญญัติ 5:2) ที่นั่นประชาชนยังได้ยั่วโทสะพระยาห์เวห์ (พระธรรมบัญญัติ 9:8) และได้ทำลูกโคและนมัสการรูปหล่อ (สดุดี 106:19) โมเสสได้วางแผ่นศิลาสองแผ่นไว้ในหีบที่โฮเรบ (เซเระเวียห์ 1 8:9) ต่อมาเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะเดินทางสี่สิบวันสี่สิบคืนไปยังโฮเรบ ภูเขาของพระเจ้า (เซเระเวียห์ 1 19:8) มลาคีเรียกร้องให้อิสราเอลระลึกถึงพระราชบัญญัติของโมเสสที่ได้ทรงบัญชาไว้ที่โฮเรบ (มลาคี 4:4)