เยรูซาเล็ม ในพระคัมภีร์คืออะไร?

เมืองที่ดาวิดทรงปกครองและซาโลมอนทรงสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงเลือกให้ตั้งพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น

เยรูซาเล็มเป็นเมืองที่กลายเป็นราชธานีของอิสราเอลและยูดาห์ และเป็นที่ตั้งของพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในสมัยโยชูวาเป็นเมืองของชาวเยบูไซต์ซึ่งกษัตริย์ของเมืองคืออโดนีเซเดคนำกษัตริย์อาโมไรต์ห้าพระองค์มาต่อสู้กับกิเบโอน (โยชูวา 10:1-5) เมืองนี้ยังเรียกว่าเยบูส และตั้งอยู่บนเขตแดนระหว่างยูดาห์กับเบนยามีน ซึ่งชาวเยบูไซต์ไม่ได้ถูกขับไล่ออกไป (โยชูวา 15:8, โยชูวา 15:63, ผู้วินิจฉัย 19:10) ดาวิดยกทัพขึ้นไปต่อสู้กับชาวเยบูไซต์ที่นั่น และทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มสามสิบสามปีเหนืออิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมด (เซมูเอล 2 5:5-6) ซาโลมอนสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์ที่นั่นบนภูเขาโมริยาห์ (ปงศกวิถี 2 3:1) และพงศาวดารเรียกเมืองนี้ว่าเมืองที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกจากบรรดาตระกูลอิสราเอลทั้งหมดเพื่อตั้งพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น (ปงศกวิถี 2 12:13) ต่อมาชาวบาบิลอนเผาพระวิหารและทำลายกำแพงของเมือง (ปงศกวิถี 2 36:19) และหลังการเนรเทศกำแพงของเมืองได้รับการซ่อมแซม (เนฮีม์ยา 3:9) ในพระกิตติคุณ พระเยซูทรงสอนในพระวิหารของเมืองนี้ และทรงคร่ำครวญเหนือเมืองที่ฆ่าบรรดาผู้เผยพระวจนะ (มาร์ก 11:27, ลูกา 13:34) เปาโลขึ้นไปเยรูซาเล็มเพื่อพบเปโตร (กาลาเทีย (Galatians) 1:18) พันธสัญญาใหม่ยังกล่าวถึงเยรูซาเล็มบนสวรรค์ คือเยรูซาเล็มใหม่ที่ลงมาจากพระเจ้าบนสวรรค์ (บทคัดฉันในคริสต์ดำ 12:22, วงวิราคา 21:2)