กาเดช ในพระคัมภีร์คืออะไร?

ที่พักแรมยาวนานของอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร ที่ซึ่งผู้สอดแนมรายงาน มิเรียมสิ้นชีพ และน้ำแห่งเมริบาห์ถูกให้ไหลออกมา

กาเดชเป็นสถานที่ในถิ่นทุรกันดารทางทิศใต้ ในทะเลทรายศีน ซึ่งพงศาวดารเรียกว่าเมืองที่อยู่สุดเขตแดนของเอโดม (พงศาวดาร 20:16) เบอร์เชียสกล่าวว่าเมืองนี้ยังเรียกว่าเอ็นมิชปัต และกษัตริย์จากทางตะวันออกมาที่นั่นและโจมตีดินแดนของชาวอะมาเลค (เบอร์เชียส 14:7) เมืองนี้ใช้เป็นจุดอ้างอิงในเรื่องราวของบรรพบุรุษ บ่อน้ำเบเออร์ลาหัยโรอีอยู่ระหว่างกาเดชกับเบเรด (เบอร์เชียส 16:14) และอับราฮามอาศัยอยู่ระหว่างกาเดชกับชูร์ (เบอร์เชียส 20:1) ผู้สอดแนมทั้งสิบสองกลับมาหาโมเสสที่กาเดช ในถิ่นทุรกันดารปาราน พร้อมผลไม้จากแผ่นดินนั้น (พงศาวดาร 13:26) อิสราเอลพักอยู่ที่นั่นหลายวัน (พระธรรมบัญญัติ 1:46) มิเรียมสิ้นชีพและถูกฝังที่นั่น (พงศาวดาร 20:1) และจากที่นั่นโมเสสส่งผู้สื่อสารไปขอทางผ่านจากกษัตริย์แห่งเอโดม (พงศาวดาร 20:14; ผู้วินิจฉัย 11:17) น้ำแห่งเมริบาห์ ซึ่งโมเสสและอาโรนขัดขืนพระบัญชาของพระเจ้า อยู่ที่กาเดช (พงศาวดาร 27:14) จากกาเดช อิสราเอลเดินทางไปยังภูเขาโฮร์ (พงศาวดาร 20:22) สดุดี 29 กล่าวถึงพระยาห์เวห์ทรงทำให้ถิ่นทุรกันดารกาเดชสั่นสะเทือน (สดุดี 29:8) และเอเสเคียลกล่าวถึงน้ำแห่งการทะเลาะวิวาทที่กาเดชว่าเป็นจุดหนึ่งบนเขตแดนทางทิศใต้ของแผ่นดิน (เอเสเคียล 47:19)