ชารอน ในพระคัมภีร์คืออะไร?

ทุ่งหญ้าที่ฝูงสัตว์ของกษัตริย์เล็มหญ้า ผู้เผยพระวจนะใช้เป็นภาพแทนความอุดมสมบูรณ์และการฟื้นฟู

ชารอนเป็นเขตทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ที่ถูกกล่าวถึงหลายครั้งในพันธสัญญาเดิม ในการปกครองของดาวิด ชิโทรัยชาวชารอนดูแลฝูงสัตว์ที่เล็มหญ้าในชารอน (ปงของปู่ของอตีน 1 27:29) อีกบันทึกหนึ่งกล่าวว่ามีชนอิสราเอลกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ในกิลอาดและในบาชาน และในบรรดาหมู่บ้านรอบนอกของชารอน ตามเขตแดนของพวกเขา (ปงของปู่ของอตีน 1 5:16) ในเพลงซอโลมอน ผู้พูดเรียกตนเองว่า ดอกกุหลาบแห่งชารอน และดอกลิลลี่แห่งหุบเขา (เพลงซอโลมอน 2:1) อิสยาห์กล่าวถึงชารอนพร้อมกับเลบานอน คารเมล และบาชาน ในฐานะสถานที่ที่รู้จักกันว่าอุดมสมบูรณ์ ในช่วงเวลาแห่งการพิพากษา ชารอนเหมือนถิ่นทุรกันดาร (อิสยาห์ 33:9) แต่ในการฟื้นฟูที่จะมาถึง ความงดงามของคารเมลและชารอนจะถูกมอบให้แก่แผ่นดิน (อิสยาห์ 35:2) และชารอนจะกลายเป็นคอกแกะสำหรับประชากรที่แสวงหาพระยาห์เวห์ (อิสยาห์ 65:10) โดยทั่วไปชารอนถูกระบุว่าเป็นที่ราบชายฝั่งอันอุดมสมบูรณ์ของอิสราเอลระหว่างยัฟฟาและภูเขาคารเมล