ไท-เร้อส ในพระคัมภีร์คืออะไร?

เมืองการค้าทางทะเลที่ร่ำรวย ซึ่งความเย่อหยิ่งและการล่มสลายเป็นหัวข้อของคำพยากรณ์ โดยเฉพาะในหนังสือเอเสเคียล

ไท-เร้อส เป็นการสะกดแบบคิงเจมส์ที่ใช้ในหนังสือของบรรดาผู้เผยพระวจนะ หมายถึงเมืองไทระ ซึ่งเป็นเมืองท่าค้าขายทางทะเลที่ร่ำรวย มักถูกกล่าวถึงคู่กับเศโดน (เยเรมีย์ 47:4) เมืองไทระเป็นท่าเรือของชาวฟินิเชียนบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือประเทศเลบานอน เอเสเคียลพรรณนาว่าไท-เร้อสตั้งอยู่ที่ปากทะเล เป็นพ่อค้าของหมู่เกาะมากมาย และลูกเรือของเมืองมาจากเศโดนและอารวาด (เอเสเคียล 27:3, 27:8) เศกะไรย่ากล่าวว่าเมืองนี้สร้างป้อมปราการให้ตนเอง และกองเงินไว้มากเหมือนผงธุลี (เศกะไรย่า 9:3) เอเสเคียลกล่าวโทษไท-เร้อสที่เปรมปรีดิ์เมื่อเยรูซาเล็มล่มจม และทำนายว่ากษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนจะยกมาต่อสู้เมืองนี้ (เอเสเคียล 26:2, 26:7) ต่อมาท่านกล่าวว่ากองทัพของเนบูคัดเนสซาร์ได้ทำงานหนักในการต่อสู้กับไท-เร้อส และไม่ได้รับค่าจ้างสำหรับงานนั้น (เอเสเคียล 29:18) เอเสเคียลยังตำหนิเจ้าผู้ครองไท-เร้อส ผู้ซึ่งใจของเขาเย่อหยิ่งจนอ้างว่าตนเป็นพระเจ้า (เอเสเคียล 28:2) อาโมสประกาศการพิพากษาต่อไท-เร้อส เพราะเมืองนี้มอบเชลยให้แก่เอโดม และลืมพันธสัญญาแห่งพี่น้อง (อาโมส 1:9) เยเรมีย์รวมกษัตริย์ของเมืองนี้ไว้ในบรรดาชาติที่กำลังเผชิญการพิพากษาของพระเจ้า (เยเรมีย์ 25:22)