Yakup, a brother of Esau ile karşılaşmak için hazırlık yapar ve Tanrı ile güreşir.
1Yakup yoluna devam ederken, Tanrının melekleriyle karşılaştı.
2Onları görünce, "Tanrının ordugahı bu" diyerek oraya Mahanayim adını verdi.
3Yakup Edom topraklarında, Seir ülkesinde yaşayan ağabeyi Esava önceden haberciler gönderdi.
4Onlara şu buyruğu verdi: "Efendim Esava şöyle deyin: Kulun Yakup diyor ki, 'Şimdiye kadar Lavanın yanında konuk olarak kaldım.
5Öküzlere, eşeklere, davarlara, erkek ve kadın kölelere sahip oldum. Efendimi hoşnut etmek için önceden haber gönderiyorum.' "
6Haberciler geri dönüp Yakupa, "Ağabeyin Esavın yanına gittik" dediler, "Dört yüz adamla seni karşılamaya geliyor."
7Yakup çok korktu, sıkıldı. Yanındaki adamları, davarları, sığırları, develeri iki gruba ayırdı.
Yaratılış 32:8 - "Esav gelir, bir gruba saldırırsa, hiç değilse öteki grup kurtulur" diye düşündü.
8"Esav gelir, bir gruba saldırırsa, hiç değilse öteki grup kurtulur" diye düşündü.
9Sonra şöyle dua etti: "Ey atam İbrahimin, babam İshakın Tanrısı RAB! Bana, 'Ülkene, akrabalarının yanına dön, seni başarılı kılacağım' diye söz verdin.
10Bana gösterdiğin bunca iyiliğe, güvene layık değilim. Şeria Irmağını geçtiğimde değneğimden başka bir şeyim yoktu. Şimdi iki orduyla döndüm.
12'Seni kesinlikle başarılı kılacağım, soyunu denizin kumu gibi sayılamayacak kadar çoğaltacağım' diye söz vermiştin bana."
13Yakup geceyi orada geçirdi. Birlikte getirdiği hayvanlardan ağabeyi Esava armağan olarak iki yüz keçi, yirmi teke, iki yüz koyun, yirmi koç, yavrularıyla birlikte otuz dişi deve, kırk inek, on boğa, yirmi dişi, on erkek eşek ayırdı.
16Bunları ayrı sürüler halinde kölelerine teslim ederek, "Önümden gidin, sürüler arasında boşluk bırakın" dedi.
17Birinci köleye buyruk verdi: "Ağabeyim Esavla karşılaştığında, 'Sahibin kim, nereye gidiyorsun? Önündeki bu hayvanlar kimin?' diye sorarsa,
18'Kulun Yakupun' diyeceksin, 'Efendisi Esava armağan olarak gönderiyor. Kendisi de arkamızdan geliyor.' "
19İkinci ve üçüncü köleye, sürülerin peşinden giden herkese aynı buyruğu verdi: "Esavla karşılaştığınızda aynı şeyleri söyleyeceksiniz.
20'Kulun Yakup arkamızdan geliyor' diyeceksiniz." "Önden göndereceğim armağanla onu yatıştırır, sonra kendisini görürüm. Belki beni bağışlar" diye düşünüyordu.
21Böylece armağanı önden gönderip geceyi konakladığı yerde geçirdi.
22Yakup o gece kalktı; iki karısını, iki cariyesini, on bir oğlunu yanına alıp Yabbuk Irmağının sığ yerinden karşıya geçti.
23Onları geçirdikten sonra sahip olduğu her şeyi de karşıya geçirdi.
Yaratılış 32:24 - Böylece Yakup arkada yalnız kaldı. Bir adam gün ağarıncaya kadar onunla güreşti.
24Böylece Yakup arkada yalnız kaldı. Bir adam gün ağarıncaya kadar onunla güreşti.
25Yakupu yenemeyeceğini anlayınca, onun uyluk kemiğinin başına çarptı. Öyle ki, güreşirken Yakupun uyluk kemiği çıktı.
26Adam, "Bırak beni, gün ağarıyor" dedi. Yakup, "Beni kutsamadıkça seni bırakmam" diye yanıtladı.
27Adam, "Adın ne?" diye sordu. "Yakup."
Yaratılış 32:28 - Adam, "Artık sana Yakup değil, İsrail denecek" dedi, "Çünkü Tanrıyla, insanlarla güreşip yendin."
28Adam, "Artık sana Yakup değil, İsrail denecek" dedi, "Çünkü Tanrıyla, insanlarla güreşip yendin."
29Yakup, "Lütfen adını söyler misin?" diye sordu. Ama adam, "Neden adımı soruyorsun?" dedi. Sonra Yakupu kutsadı.
30Yakup, "Tanrıyla yüzyüze görüştüm, ama canım bağışlandı" diyerek oraya Peniel adını verdi.
31Yakup Penielden ayrılırken güneş doğdu. Uyluğundan ötürü aksıyordu.
Yaratılış 32:32 - Bu nedenle İsrailliler bugün bile uyluk kemiğinin üzerindeki siniri yemezler. Çünkü Yakup'un uyluk kemiğinin başındaki sinire çarpılmıştı.
32Bu nedenle İsrailliler bugün bile uyluk kemiğinin üzerindeki siniri yemezler. Çünkü Yakup'un uyluk kemiğinin başındaki sinire çarpılmıştı.
