Mezmurlar 102:26
“Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın.Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.Onları bir kaftan gibi değiştireceksin,Geçip gidecekler.”
Bağlam: Mezmurlar 102
24"Ey Tanrım, ömrümün ortasında canımı alma!" dedim."Senin yılların kuşaklar boyu sürer!
25"Çok önceden attın dünyanın temellerini,Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.
26Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın.Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.Onları bir kaftan gibi değiştireceksin,Geçip gidecekler.
27Ama sen hep aynısın,Yılların tükenmeyecek.
28Gözetiminde yaşayacak kullarının çocukları,Senin önünde duracak soyları."
Mezmurlar 102 Hakkında: Umutsuz yardım çığlığı
Mezmurların 102. bölümü, Tanrı tarafından yalnız ve terkedilmiş hisseden mezmur yazarının umutsuz duaını içeriyor. Mezmur yazarı, fiziksel zayıflıklarını ve insan ömrünün kısalığını yas tutarken, Tanrı'dan merhamet ve müdahale dilemektedir.
Açıklama
Zebur yazarının derin sıkıntısı, Tanrı tarafından unutulmuş veya terkedilmiş hisseden birçok kişinin deneyimini yansıtıyor. Yine de, acısının ortasında, yazar Tanrı'nın geçmiş sadakatini hatırlar ve yardım için dileğini duyacak ve cevap verecek inancına sarılır. Bu zampara bize, en karanlık anlarımızda bile, Tanrı'ya dönebileceğimizi hatırlatır; çünkü O, her duamızı işitir ve bize rahatlık ve kuvvet sağlar. Aynı zamanda, bize, ipe sapa gelmez bir durumda olduğumuzu hissettiğimizde bile, Tanrı'nın kararlı sevgisine ve değişmeyen merhametine güvenmeyi ve ilham vermeyi sağlar.