Mezmurlar 119:110
“Kötüler tuzak kurdu bana,Yine de sapmadım senin koşullarından.”
Bağlam: Mezmurlar 119
108Ağzımdan çıkan içten övgüleriKabul et, ya RAB,Bana hükümlerini öğret.
109Hayatım her an tehlikede,Yine de unutmam yasanı.
110Kötüler tuzak kurdu bana,Yine de sapmadım senin koşullarından.
111Öğütlerin sonsuza dek mirasımdır,Yüreğimin sevincidir onlar.
112KararlıyımSonuna kadar senin kurallarına uymaya.
Mezmurlar 119 Hakkında: Tanrı Sözünün Soyluluğu: Kanuna Bağlılık
Zebur 119, Kutsal Kitap'ın en uzun bölümüdür ve tamamen Tanrı'nın Sözü'nü yüceltmeye adanmıştır. Her biri sekiz ayetlik bölümde, her ayet İbranice alfabesinin bir harfiyle başlar. Mezmur yazarı, Tanrı'nın buyruklarına, yasalarına, ilkelerine ve vaatlerine olan sevgisini ifade eder ve bunların sonsuz doğasını, aynı zamanda bu buyrukların onları takip edene bilgelik, rehberlik ve kurtuluş sağlayabilme yeteneklerini ilan eder.
Açıklama
Mezmur 119, Tanrı'nın iradesinin ve karakterinin vahiy olarak Kutsal Kitaplar'ın gücü ve güzelliği üzerine derin ve tutkulu bir yansımasıdır. Mezmur, Tanrı'nın Sözü'nün kusursuzluğunu, yeterliliğini ve otoritesini kutlar ve Tanrı'nın buyruklarını saygıyla onurlandırmayı ve zevk almayı arzulayan tüm gerçek inananların kalbini yakalar. Mezmurcu'nun dili zengindir, metaforlarla doludur ve derin sevgi ve bağlılık ifadeleri ile doludur. O Tanrı'nın Sözü'nü ayaklarına bir lamba, bir kalkan ve sığınak, bir neşe ve hazin olarak, bir teselli ve umut kaynağı ve ebedi yaşamın rehberi olarak tasvir eder. Aynı zamanda, manevi uyuşukluk, isyan ve uzlaşmanın tehlikelerinin farkındadır ve ilahi lütuf ve merhametin gerekliliğini kabul eder. Mezmur 119, Tanrı'nın bilgisinde ve O'nun sözüne itaatlerinde büyümek isteyen herkese ilham ve meydan okuma oluşturur.