Mezmurlar 56:5
“Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar,Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.”
Bağlam: Mezmurlar 56
3Sana güvenirim korktuğum zaman.
4Tanrıya, sözünü övdüğüm TanrıyaGüvenirim ben, korkmam.İnsan bana ne yapabilir?
5Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar,Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.
6Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor,Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar.
7Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı?Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!
Mezmurlar 56 Hakkında: Korkuyla Yüzleşirken Tanrı'ya Güvenmek
Mezmurların 56. bölümünde Davut zulüm ortamında korku ve sıkıntısını ifade eder. Korkusuna rağmen Tanrı'ya güvenmeyi seçer ve düşmanlarından onu kurtararak gösterdiği sadakatıyla O'nu över.
Açıklama
Mezmur 56'ın açılış sözleri tüm bölüm için tonunu belirler: "Tanrım, acı bana, çünkü insan beni yutmak ister; tüm gün saldırarak beni ezer" (a. 1). David açıkça zor ve korkutucu bir durumda, zarar vermek isteyen düşmanlarla karşı karşıyadır. Ancak korkusuna rağmen Tanrı'dan yüz çevirmez veya umutsuzluğa kapılmaz. Bunun yerine, merhamet için Tanrı'ya seslenir ve Tanrı'nın sadakatine güvenini ifade eder: "Tanrı'ya güveniyorum; korkmaktan çekinmem. İnsan ne yapabilir ki bana?" (a. 4). Bölüm ilerledikçe, David korkusunun gerçekliğini ve karşı karşıya olduğu tehlikeyi kabul eder, ancak yine de Tanrı'nın korumasına ve kurtuluşuna olan güvenini vurgular. Tanrı'nın acısını bildiğini ve onu terk etmeyeceğini fark eder: "Göçebe hayatımı sayarsın; gözyaşlarımı Senin şişene koy; onlar Senin kitabında değil mi?" (a. 8). Mezmur 56'daki David'in örneği, korku ve tehlike karşısında bile Tanrı'ya ve O'nun sadakatine güvenmeyi seçebileceğimizi güçlü bir şekilde hatırlatmaktadır. Merhamet için O'na seslenebilir ve O'nun mevcudiyetinde huzur bulabiliriz, çünkü bizi gördüğünü ve bizi asla terk etmeyeceğini biliyoruz.