Mezmurlar 88:11
“Sevgin mezarda,Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?”
Bağlam: Mezmurlar 88
9Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor,Her gün sana yakarıyorum, ya RAB,Ellerimi sana açıyorum.
10Harikalarını ölülere mi göstereceksin?Ölüler mi kalkıp seni övecek?
11Sevgin mezarda,Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?
12Karanlıklarda harikaların,Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?
13Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni,Sabah duam sana varıyor.
Mezmurlar 88 Hakkında: Derinliklerden Gelen Çaresiz Bir Çığlık
Mezmurlar'ın 88. bölümü, çaresizliğin derinliklerinden gelen yürek sızlatan bir yakarıştır; Tanrı'nın merhameti ve kurtuluşu için yalvarır. Mezmur yazarı büyük acılar ve yalnızlık yaşar, hatta en yakın dostları tarafından dahi terkedilmiş hisseder. Ancak, Tanrı'ya yalvarışında sadık kalır, acısının ortasında bile O'nun egemenliğini tanır.
Açıklama
Bu mezmur, ham gerçekliği ve çözüm olmamasıyla benzersizdir. Diğer birçok mezmurun aksine, zafere veya övgü notuyla sona ermez. Bunun yerine, bizi acı çekme derinliklerinde bırakır, geleceğin ne getireceği konusunda net bir işaret olmaksızın. Bu, özellikle çözümlenmemiş acıya rahatsızlık duyanlar için okuması ve üzerinde düşünmesi zor olabilir. Bununla birlikte, iman yolculuğumuzun her zaman karanlıkten ışığa doğru doğrusal bir ilerleme olmadığını hatırlatır. Çaresiz ve terk edilmiş hissedeceğimiz zamanlar olacaktır ve Tanrı'ya olan çığlıklarımız yanıtsız gibi görünebilir. Yine de, acımızın ortasında bile, Tanrı'nın egemen ve sadık olduğu, en nihayetinde bizi diğer tarafa ulaştıracağı gerçeğine tutunabiliriz.