Uittocht 39:4
“Zij maakten samenvoegende schouderbanden daaraan; aan deszelfs beide einden werd hij samengevoegd.”
Context: Uittocht 39
2Aldus maakte hij den efod, van goud, hemelsblauw, en purper, en scharlaken, en fijn getweernd linnen.
3En zij rekten uit de dunne platen van goud, en sneden het tot draden, om te doen in het midden van het hemelsblauw, en in het midden van het purper, en in het midden van het scharlaken, en in het midden van het fijn linnen, van het allerkunstelijkste werk.
4Zij maakten samenvoegende schouderbanden daaraan; aan deszelfs beide einden werd hij samengevoegd.
5En de kunstelijke riem zijns efods, die daarop was, was gelijk zijn werk, van hetzelfde, van goud, van hemelsblauw, en purper, en scharlaken, en fijn getweernd linnen, gelijk als de HEERE aan Mozes bevolen had.
6Zij bereidden ook de sardonixstenen, omvat in gouden kastjes, als zegelgravering gegraveerd, met de namen der zonen van Israel.
Over Uittocht 39: De Priestergewaden
De kleding van de priesters en de heilige zalfolie worden gemaakt.
Commentaar
Exodus hoofdstuk 39 is het laatste hoofdstuk van het boek Exodus en het beschrijft de voltooiing van de tabernakel en de kleding van de priesters. Het hoofdstuk begint met een beschrijving van het maken van de priesterlijke kleding, die gemaakt was van fijn linnen en goud, blauw, paars en scharlaken garen. De kleding omvatte de efod, het borstschild, de mantel, de tuniek, de tulband en de gordel. Vervolgens gaat het hoofdstuk verder met de beschrijving van de bouw van de tabernakel, die van acaciahout was gemaakt en bedekt was met goud. De tabernakel was verdeeld in twee delen, het Heilige en het Allerheiligste. Het hoofdstuk eindigt met een beschrijving van de voltooiing van de tabernakel en de kleding van de priesters.
Dit hoofdstuk is belangrijk omdat het de voltooiing van de tabernakel en de kleding van de priesters markeert, die essentieel waren voor de aanbidding van God. De tabernakel was een fysieke representatie van Gods aanwezigheid onder de Israëlieten en de kleding van de priesters was een teken van hun toewijding aan God. Dit hoofdstuk dient ook als een herinnering aan het belang van gehoorzaamheid aan Gods geboden. De Israëlieten kregen de opdracht om de tabernakel en de kleding van de priesters volgens Gods instructies te bouwen en zij deden dat trouw. Dit hoofdstuk herinnert ons eraan dat wanneer we Gods geboden gehoorzamen, Hij ons zal zegenen en voorzien.