Numeri 32:13
“Alzo ontstak des HEEREN toorn tegen Israel, en Hij deed hen omzwerven in de woestijn, veertig jaren, totdat verteerd was het ganse geslacht, hetwelk gedaan had, wat kwaad was in de ogen des HEEREN.”
Context: Numeri 32
11Indien deze mannen, die uit Egypte opgetogen zijn, van twintig jaren oud en daarboven, het land zullen zien, dat Ik Abraham, Izak en Jakob gezworen heb! Want zij hebben niet volhard Mij na te volgen;
12Behalve Kaleb, de zoon van Jefunne, den Keniziet, en Jozua, de zoon van Nun; want zij hebben volhard den HEERE na te volgen.
13Alzo ontstak des HEEREN toorn tegen Israel, en Hij deed hen omzwerven in de woestijn, veertig jaren, totdat verteerd was het ganse geslacht, hetwelk gedaan had, wat kwaad was in de ogen des HEEREN.
14En ziet, gijlieden zijt opgestaan in stede van uw vaderen, een menigte van zondige mensen, om de hittigheid van des HEEREN toorn tegen Israel te vermeerderen.
15Wanneer gij van achter Hem u zult afkeren, zo zal Hij wijders voortvaren het te laten in de woestijn; en gij zult al dit volk verderven.
Over Numeri 32: Ruben en Gad erven ten oosten van de Jordaan.
De stammen van Ruben en Gad vragen Mozes om toestemming om zich te vestigen in het land ten oosten van de Jordaanrivier.
Commentaar
In Numeri 32 zien we de stammen Ruben en Gad, evenals de half-stam Manasse, aan Mozes vragen om toestemming om zich te vestigen in het land van Gilead, ten oosten van de Jordaan. Mozes aarzelt aanvankelijk om hun verzoek in te willigen, omdat hij vreest dat ze hun verplichting om de andere stammen te helpen bij de verovering van het Beloofde Land niet zullen nakomen. Nadat echter de stammen Ruben en Gad beloven hun strijders te sturen om samen met de andere stammen te vechten, stemt Mozes in met hun verzoek.
Dit hoofdstuk dient als een herinnering aan het belang van het nakomen van verplichtingen. De stammen Ruben en Gad waren bereid hun eigen verlangens opzij te zetten om hun mede-Israëlieten te helpen bij de verovering van het Beloofde Land. Dit is een les die we allemaal kunnen leren, want het is belangrijk om te onthouden dat onze eigen verlangens niet voor onze verplichtingen aan anderen zouden moeten komen.