Numeri 32:33
“Alzo gaf Mozes hunlieden, den kinderen van Gad, en de kinderen van Ruben, en den halven stam van Manasse, den zoon van Jozef, het koninkrijk van Sihon, koning der Amorieten, en het koninkrijk van Og, koning van Bazan; het land met de steden van hetzelve in de landpalen, de steden des lands rondom.”
Context: Numeri 32
31En de kinderen van Gad en de kinderen van Ruben antwoordden, zeggende: Wat de HEERE tot uw knechten gesproken heeft, zullen wij alzo doen.
32Wij zullen toegerust overtrekken voor het aangezicht des HEEREN naar het land Kanaan; en de bezitting onzer erfenis zullen wij hebben aan deze zijde van de Jordaan.
33Alzo gaf Mozes hunlieden, den kinderen van Gad, en de kinderen van Ruben, en den halven stam van Manasse, den zoon van Jozef, het koninkrijk van Sihon, koning der Amorieten, en het koninkrijk van Og, koning van Bazan; het land met de steden van hetzelve in de landpalen, de steden des lands rondom.
34En de kinderen van Gad bouwden Dibon, en Ataroth, en Aroer,
35En Atroth-Sofan, en Jaezer, en Jogbeha,
Over Numeri 32: Ruben en Gad erven ten oosten van de Jordaan.
De stammen van Ruben en Gad vragen Mozes om toestemming om zich te vestigen in het land ten oosten van de Jordaanrivier.
Commentaar
In Numeri 32 zien we de stammen Ruben en Gad, evenals de half-stam Manasse, aan Mozes vragen om toestemming om zich te vestigen in het land van Gilead, ten oosten van de Jordaan. Mozes aarzelt aanvankelijk om hun verzoek in te willigen, omdat hij vreest dat ze hun verplichting om de andere stammen te helpen bij de verovering van het Beloofde Land niet zullen nakomen. Nadat echter de stammen Ruben en Gad beloven hun strijders te sturen om samen met de andere stammen te vechten, stemt Mozes in met hun verzoek.
Dit hoofdstuk dient als een herinnering aan het belang van het nakomen van verplichtingen. De stammen Ruben en Gad waren bereid hun eigen verlangens opzij te zetten om hun mede-Israëlieten te helpen bij de verovering van het Beloofde Land. Dit is een les die we allemaal kunnen leren, want het is belangrijk om te onthouden dat onze eigen verlangens niet voor onze verplichtingen aan anderen zouden moeten komen.