Pierwsza Księga Królewska 3:27
“Tedy odpowiedział król, i rzekł: Dajcież tej dziecię żywe, a żadną miarą nie zabijajcie go; tać jest matka jego.”
Kontekst: Pierwsza Księga Królewska 3
25Tedy rzekł król: Rozetnijcie to żywe dziecię na dwoje, a dajcie połowę jednej, a połowę drugiej.
26Ale niewiasta, której był ten syn żywy, mówiła do króla, (bo się były poruszyły wnętrzności jej nad synem jej,) i rzekła: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, a żadnym sposobem nie zabijajcie go. Ale druga rzekła: Niech nie będzie ani mnie, ani tobie, rozetnijcie je.
27Tedy odpowiedział król, i rzekł: Dajcież tej dziecię żywe, a żadną miarą nie zabijajcie go; tać jest matka jego.
28A usłyszawszy wszystek lud Izraelski ten sąd, który osądził król, bali się króla: albowiem wiedzieli, że mądrość Boża była w sercu jego ku czynieniu sądu.
O Pierwsza Księga Królewska 3: Mądrość i panowanie Salomona
Salomon staje się znany ze swojej mądrości i buduje odnoszące powodzenie i pokojowe królestwo.
Komentarz
1 Księga Królewska 3 to rozdział skupiający się na modlitwie króla Salomona. Po zostaniu namaścim królem Izraela, Salomon modli się do Boga o mądrość i rozumienie. Uznaje, że jest młody i niedoświadczony i prosi o zdolność rozróżniania między dobrem a złem. Bóg cieszy się z pokory Salomona i obdarza go nie tylko mądrością i rozumieniem, ale także bogactwem i czcią.
Ten rozdział przypomina o ważności pokory i modlitwy. Salomon pokornie uznaje swoją niedoświadczoność i brak mądrości, prosząc Boga o pomoc. W odpowiedzi Bóg obdarza go nie tylko mądrością i rozumieniem, o które prosił, ale także bogactwem i czcią. Pokazuje nam to, że gdy zwracamy się do Boga z pokorą i modlitwą, On nie tylko odpowie na nasze prośby, ale także obdarzy nas błogosławieństwem, które wykracza poza nasze wyobrażenia.