Dzieje Apostolskie 2:1

“A gdy przyszedł dzień pięćdziesiąty, byli wszyscy jednomyślnie pospołu.”
— Dzieje Apostolskie 2:1 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Dzieje Apostolskie 2

1A gdy przyszedł dzień pięćdziesiąty, byli wszyscy jednomyślnie pospołu.

2Tedy się stał z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wiatru gwałtownego i napełnił wszystek dom, kędy siedzieli.

3I ukazały się im rozdzielone języki na kształt ognia, który usiadł na każdym z nich.

O Dzieje Apostolskie 2: Nadejście Ducha Świętego w Pięćdziesiątnicę

Dzieje Apostolskie 2: Nadejście Ducha Świętego w Pięćdziesiątnicę

Piotr głosi do licznej grupy ludzi, wielu zostaje zbawionych i ochrzczonych.

Komentarz

Dzieje Apostolskie 2 to drugi rozdział Księgi Dziejów Apostolskich, która jest częścią Nowego Testamentu Biblii. W tym rozdziale Duch Święty zstępuje na apostołów i innych uczniów Jezusa, którzy zaczynają mówić w językach obcych. To wydarzenie oznacza początek szerzenia Ewangelii na cały świat.

Rozdział rozpoczyna się od apostołów i innych uczniów Jezusa zbierających się w Jerozolimie w dniu Pięćdziesiątnicy. Nagle rozległ się dźwięk jak potężny wicher wypełniający dom, a nad każdym z nich ukazały się języki ognia. Był to zstępujący na nich Duch Święty, wskutek czego zaczęli mówić w językach obcych. To wydarzenie zostało zobaczone przez wielu ludzi z różnych narodów, którzy byli zdziwieni i zagubieni widząc i słysząc to, co się działo.

Ludzie w Dzieje Apostolskie 2