Dzieje Apostolskie 2:10
“W Frygii, i w Pamfilii, w Egipcie, i w stronach Libii, która jest podle Cyreny, i przychodniowie Rzymscy; Żydowie, i nowonawróceni;”
Kontekst: Dzieje Apostolskie 2
8A jakoż my od nich słyszymy każdy z nas swój własny język, w którymeśmy się urodzili?
9Partowie i Medowie, i Elamitowie, i którzy mieszkamy w Mezopotamii, w Judzkiej ziemi, i w Kapadocyi, w Poncie, i w Azyi;
10W Frygii, i w Pamfilii, w Egipcie, i w stronach Libii, która jest podle Cyreny, i przychodniowie Rzymscy; Żydowie, i nowonawróceni;
11Kreteńczycy, i Arabczycy; słyszymy ich, mówiących językami naszemi wielkie sprawy Boże.
12I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jeden do drugiego: Cóż to wżdy ma być?
O Dzieje Apostolskie 2: Nadejście Ducha Świętego w Pięćdziesiątnicę
Piotr głosi do licznej grupy ludzi, wielu zostaje zbawionych i ochrzczonych.
Komentarz
Dzieje Apostolskie 2 to drugi rozdział Księgi Dziejów Apostolskich, która jest częścią Nowego Testamentu Biblii. W tym rozdziale Duch Święty zstępuje na apostołów i innych uczniów Jezusa, którzy zaczynają mówić w językach obcych. To wydarzenie oznacza początek szerzenia Ewangelii na cały świat.
Rozdział rozpoczyna się od apostołów i innych uczniów Jezusa zbierających się w Jerozolimie w dniu Pięćdziesiątnicy. Nagle rozległ się dźwięk jak potężny wicher wypełniający dom, a nad każdym z nich ukazały się języki ognia. Był to zstępujący na nich Duch Święty, wskutek czego zaczęli mówić w językach obcych. To wydarzenie zostało zobaczone przez wielu ludzi z różnych narodów, którzy byli zdziwieni i zagubieni widząc i słysząc to, co się działo.