Wyjście 10:2
“Ażebyś opowiadał w uszach synów twoich, i wnuków twoich, com uczynił w Egipcie, i znaki moje, którem pokazał na nich, abyście wiedzieli, żem Ja Pan.”
Kontekst: Wyjście 10
1Rzekł zatem Pan do Mojżesza: Wnijdź do Faraona; bom Ja obciążył serce jego, i serce sług jego, abym czynił te znaki moje między nimi;
2Ażebyś opowiadał w uszach synów twoich, i wnuków twoich, com uczynił w Egipcie, i znaki moje, którem pokazał na nich, abyście wiedzieli, żem Ja Pan.
3Wszedł tedy Mojżesz i Aaron do Faraona, i mówili mu: Tak mówi Pan, Bóg Hebrajczyków: Dokądże nie chcesz uniżyć się przede mną? Wypuść lud mój, aby mi służył.
4Bo jeźli nie będziesz chciał wypuścić ludu mego, oto ja przywiodę jutro szarańczę na granicę twoję,
O Wyjście 10: Osiem i dziewiąta plaga: Owady i ciemność
Plagi szarańczy i ciemności spadają na Egipt, ale faraon wciąż odmawia zwolnienia Izraelitów.
Komentarz
Księga Wyjścia 10 to przełomowy rozdział w Księdze Wyjścia, ponieważ oznacza rozpoczęcie trzech ostatecznych plag, jakie Bóg zsyła na Egipt. W tym rozdziale Bóg poleca Mojżeszowi ostrzec faraona, że nadciąga plaga szarańczy, tak druzgocąca, że pochłonie całe plony i roślinność w kraju. Serce faraona staje się zatwardziałe, i odmawia wypuszczenia Izraelitów.
Bóg następnie zsyła gęstą ciemność na ziemię Egiptu, tak gęstą, że można ją było dotknąć. Ta ciemność trwa trzy dni, a faraon zmuszony jest ustąpić i pozwolić Izraelitom odejść. Ta plaga stanowi przypomnienie dla faraona i Egipcjan o mocy Boga oraz o Jego zdolności do zniszczenia tych, którzy Mu nie posłuchają.