Wyjście 17:14
“Potem rzekł Pan do Mojżesza: Wpisz to dla pamięci w księgi, a włóż to w uszy Jozuego, że pewnie wygładzę pamiątkę Amaleka pod niebem.”
Kontekst: Wyjście 17
12Ale ręce Mojżeszowe ociężały były; wziąwszy tedy kamień, podłożyli podeń, i usiadł na nim; a Aaron, i Chur podpierali ręce jego, jeden z jednej, drugi z drugiej strony; i nie ustały ręce jego aż do zajścia słońca.
13Tedy poraził Jozue Amaleka i lud jegoż ostrzem miecza.
14Potem rzekł Pan do Mojżesza: Wpisz to dla pamięci w księgi, a włóż to w uszy Jozuego, że pewnie wygładzę pamiątkę Amaleka pod niebem.
15I zbudował Mojżesz ołtarz, a nazwał imię jego: Pan chorągiew moja;
16Bo rzekł: Iż ręka stolicy Pańskiej, i wojna Pańska, będzie przeciwko Amalekowi od rodzaju do rodzaju.
O Wyjście 17: Woda ze skały
Izraelici narzekają na brak wody, a Bóg zapewnia im wodę z kamienia.
Komentarz
Komentarz do rozdziału 17 Księgi Wyjścia jest kluczowy, ponieważ oznacza pierwsze bezpośrednie interwencje Boga w bitwę Izraelitów przeciwko Amalekitom. Po ucieczce Izraelitów z Egiptu, zostali zaatakowani przez Amalekitów w Refidim. Mojżesz, przy pomocy Aarona i Chura, podnosił swoją laskę w modlitwie do Boga, a Izraelici odnieśli zwycięstwo. To zwycięstwo było znakiem łaski i obrony Boga dla Izraelitów oraz przypomnieniem, że Bóg był z nimi i będzie nadal nimi, gdy będą podążać do Ziemi Obiecanej.
Ten rozdział służy również jako przypomnienie o ważności modlitwy i wiary w Boga. Wiara Mojżesza w Boga była na tyle silna, że był gotowy zawierzyć Mu i prosić o Jego pomoc w bitwie. Ta wiara została nagrodzona, gdy Bóg odpowiedział na modlitwę Mojżesza i dał Izraelitom zwycięstwo. To zwycięstwo było znakiem łaski i obrony Boga dla Izraelitów oraz przypomnieniem, że Bóg był z nimi i będzie nadal nimi, gdy będą podążać do Ziemi Obiecanej.