Wyjście 2:24

“I usłyszał Bóg wołanie ich; i wspomniał Bóg na przymierze swoje z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem.”
— Wyjście 2:24 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Wyjście 2

22I urodziła syna, a nazwał imię jego Gerson, bo mówił: Byłem przychodniem w ziemi cudzej.

23I stało się po niemałym czasie, że umarł król Egipski; i wzdychali, i wołali synowie Izraelscy dla niewoli; a wstąpiło wołanie ich do Boga przed niewolą.

24I usłyszał Bóg wołanie ich; i wspomniał Bóg na przymierze swoje z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem.

25I wejrzał Bóg na syny Izraelskie, i poznał Bóg.

O Wyjście 2: Mojżesz ucieka do Madianu

Wyjście 2: Mojżesz ucieka do Madianu

Mojżesz zabija Egipcjanina i ucieka do Madianu, gdzie ożenił się z Seforą i miał syna.

Komentarz

Komentarz do rozdziału drugiego Księgi Wyjścia opowiada o narodzinach Mojżesza i jego uratowaniu z Nilu. Rozdział rozpoczyna się narodzinami Mojżesza, syna Amrama i Jokebed, którzy byli z plemienia Lewiego. Faraon nakazał wrzucenie wszystkich męskich dzieci hebrajskich do Nilu, dlatego Jokebed umieściła Mojżesza w koszu i puściła go na rzece. Córka Faraona znalazła kosz i przyjęła Mojżesza jako swojego syna.

Mojżesz został wychowany w pałacu Faraona i otrzymał wykształcenie we wszelkiej mądrości Egipcjan. Gdy jednak dorósł, zobaczył, jak Egipcjanin bije Hebrajczyka, i zabił Egipcjanina. Obawiając się o swoje życie, Mojżesz uciekł do Madianu, gdzie ożenił się z Zipporą i miał dwóch synów.

Ludzie w Wyjście 2