Wyjście 2:3
“Ale gdy go nie mogła dłużej zataić, wzięła plecionkę z sitowia i obmazała ją klejem i smołą; a włożywszy w nię ono dziecię, położyła je między rogóż na brzegu rzeki.”
Kontekst: Wyjście 2
1I wyszedł mąż niektóry z domu Lewiego; który pojął córkę z pokolenia Lewiego.
2I poczęła ona niewiasta, a porodziła syna; a widząc go, że był nadobny, kryła go przez trzy miesiące.
3Ale gdy go nie mogła dłużej zataić, wzięła plecionkę z sitowia i obmazała ją klejem i smołą; a włożywszy w nię ono dziecię, położyła je między rogóż na brzegu rzeki.
4A stała siostra jego z daleka, aby wiedziała, co się z nim dziać będzie.
5Wtem wyszła córka Faraonowa, aby się kąpała w rzece, a panny jej przechadzały się po brzegu rzeki; i ujrzała plecionkę w rogoży, i posłała służebnicę swą, aby ją wzięła.
O Wyjście 2: Mojżesz ucieka do Madianu
Mojżesz zabija Egipcjanina i ucieka do Madianu, gdzie ożenił się z Seforą i miał syna.
Komentarz
Komentarz do rozdziału drugiego Księgi Wyjścia opowiada o narodzinach Mojżesza i jego uratowaniu z Nilu. Rozdział rozpoczyna się narodzinami Mojżesza, syna Amrama i Jokebed, którzy byli z plemienia Lewiego. Faraon nakazał wrzucenie wszystkich męskich dzieci hebrajskich do Nilu, dlatego Jokebed umieściła Mojżesza w koszu i puściła go na rzece. Córka Faraona znalazła kosz i przyjęła Mojżesza jako swojego syna.
Mojżesz został wychowany w pałacu Faraona i otrzymał wykształcenie we wszelkiej mądrości Egipcjan. Gdy jednak dorósł, zobaczył, jak Egipcjanin bije Hebrajczyka, i zabił Egipcjanina. Obawiając się o swoje życie, Mojżesz uciekł do Madianu, gdzie ożenił się z Zipporą i miał dwóch synów.