Wyjście 4:25
“Tedy wziąwszy Zefora krzemień ostry, obrzezała nieobrzezkę syna swego, i porzuciła przed nogi jego, i rzekła: Zaprawdę oblubieńcem krwi jesteś mi.”
Kontekst: Wyjście 4
23I rzekłem do ciebie: Wypuść syna mego, aby mi służył; a żeś go nie chciał wypuścić, oto, Ja zabiję syna twojego, pierworodnego twego.
24I stało się w drodze, w gospodzie, że zabieżał Pan Mojżeszowi, i chciał go zabić.
25Tedy wziąwszy Zefora krzemień ostry, obrzezała nieobrzezkę syna swego, i porzuciła przed nogi jego, i rzekła: Zaprawdę oblubieńcem krwi jesteś mi.
26I odszedł od niego Pan. Tedy go nazwała oblubieńcem krwi, dla obrzezania.
27I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
O Wyjście 4: Mojżesz wraca do Egiptu
Mojżesz wraca do Egiptu i wykonuje znaki, które dał mu Bóg, ale faraon nadal odmawia wypuszczenia Izraelitów.
Komentarz
Komentarz dotyczący rozdziału 4 Księgi Wyjścia opowiada o spotkaniu Mojżesza z Bogiem przy gorejącym krzewie. Po wezwaniu przez Boga, aby poprowadził Izraelitów z Egiptu, Mojżesz jest niepewny i kwestionuje plan Boga. W odpowiedzi Bóg udziela Mojżeszowi kilku znaków, aby udowodnić swoją władzę i demonstrować swoją moc.
Pierwszym znakiem jest przemiana laski Mojżesza w węża. Jest to potężny symbol władzy i mocy Boga, ponieważ dowodzi, że Bóg jest zdolny do dokonywania cudów. Stanowi również przypomnienie dla Mojżesza, że nie jest sam w misji, i że Bóg będzie z nim na każdym kroku.