Ezechiel 16:8
“Prztoż idąc mimo cię, a widząc cię, że oto czas twój, czas miłości, rozciągnąłem podołek mój na cię, i nakryłem nagość twoję, i obowiązałem ci się przysięgą, a wszedłem w przymierze z tobą, mówi panujący Pan, i stałaś się moją.”
Kontekst: Ezechiel 16
6A idąc mimo cię, i widząc cię ku podeptaniu podaną we krwi twojej, rzekłem ci: Żyj we krwi twojej; rzekłem ci, mówię: Żyj we krwi twojej.
7Rozmnożyłem cię na tysiące, jako urodzaj polny, i rozmnożonaś, i stałaś się wielką, a przyszłaś do bardzo wielkiej ozdoby; piersi twoje odęły się, a włosy twoje urosły, chociażeś była naga i odkryta.
8Prztoż idąc mimo cię, a widząc cię, że oto czas twój, czas miłości, rozciągnąłem podołek mój na cię, i nakryłem nagość twoję, i obowiązałem ci się przysięgą, a wszedłem w przymierze z tobą, mówi panujący Pan, i stałaś się moją.
9I omyłem cię wodą, a spłukawszy krew twoję z ciebie, pomazałem cię olejkiem;
10Nadto przyodziałem cię szatą haftowaną, i obułem cię w kosztowne trzewiki, i opasałem cię bisiorem, a przyodziałem cię szatą jedwabną;
O Ezechiel 16: Niewierna Jerozolima
W Ezechielu 16 Pan przemawia do proroka Ezechiela o historii Jerozolimy i jej nieustającej niewierności wobec Boga. Za pomocą metafory nowonarodzonej dziewczynki, która zostaje uratowana i wychowana przez kochającego męża, Bóg opowiada, jak Jerozolima została uratowana, pielęgnowana i błogosławiona, ale mimo to odwróciła się od Boga i oddawała cześć innym bogom. Rozdział kończy się ostrzeżeniem, że Jerozolima stanie przed sądem za swoje grzechy.
Komentarz
Default commentary text