Ezechiel 20:15
“A wszakżem podniósł rękę moję dla nich na tej puszczy, że ich nie wprowadzę do ziemi, którąm im był dał, opływającej mlekiem i miodem, i która jest ozdobą wszystkich ziem;”
Kontekst: Ezechiel 20
13Ale mi się odpornym stał dom Izraelski na puszczy; w ustawach moich nie chodzili, i sądy moje odrzucili, które jeźliby człowiek czynił, żyć w nich będzie. Sabaty też moje bardzo zgwałcili; prztożem mówił, iż wleję popędliwość moję na nich na pus zczy, abym ich wygubił.
14Leczem uczynił dla imienia mego, aby nie było zelżone przed oczyma tych narodów przed którychem ich oczyma wywiódł.
15A wszakżem podniósł rękę moję dla nich na tej puszczy, że ich nie wprowadzę do ziemi, którąm im był dał, opływającej mlekiem i miodem, i która jest ozdobą wszystkich ziem;
16Ponieważ sądy moje odrzucili, a w ustawach moich nie chodzili, i sabaty moje pogwałcili, a że serce ich za plugawemi bałwanami chodzi.
17Ale im przecie przepuściło oko moje, tak, żem ich nie wytracił, i nie wygładził do szczętu na puszczy.
O Ezechiel 20: Gniew i Miłosierdzie Boga nad Izraelem
W rozdziale 20 Księgi Ezechiela Bóg omawia historię buntu Izraela przeciwko Niemu. Szczegółowo opisuje, jak Izraelici oddawali się fałszywym bogom i popadali w grzeszne praktyki, co doprowadziło do ich wygnania do Babilonu. Mimo tego, Bóg objawia swoje miłosierdzie wobec Izraela, obiecując przywrócenie ich do ziemi i przebaczenie im grzechów.
Komentarz
Default commentary text