Księga Rodzaju 44:22
“I mówiliśmy do pana mego: Nie będzie mogło chłopię opuścić ojca swego; bo gdyby opuściło ojca swego, umarłby.”
Kontekst: Księga Rodzaju 44
20Tedyśmy odpowiedzieli panu swemu: Mamyć ojca starego, i chłopię w starości jego spłodzone małe, a brat jego umarł, a został sam tylko po matce swej, i ojciec jego miłuje go.
21Potem mówiłeś do nas sług swoich: Przywiedźcie go do mnie, abym go oglądał oczyma memi:
22I mówiliśmy do pana mego: Nie będzie mogło chłopię opuścić ojca swego; bo gdyby opuściło ojca swego, umarłby.
23Tedyś rzekł do sług swoich: Jeźli nie przyjdzie brat wasz młodszy z wami, nie ujrzycie więcej oblicza mojego.
24I stało się, gdyśmy odeszli do sługi twego, ojca mojego, i powiedzieliśmy mu te słowa pana mego:
O Księga Rodzaju 44: Srebrny kubek Józefa znaleziony w torbie Beniamina
Bracia Józefa boją się, że zemści się za sprzedanie go do niewoli i błagają o litość.
Komentarz
Rozdział 44 Księgi Rodzaju koncentruje się na historii braci Józefa i ich podróży do Egiptu. Rozpoczyna się od powrotu braci Józefa do Egiptu, aby kupić więcej zboża, a Józef testuje ich, sadząc swój srebrny puchar w worku Beniamina. Gdy bracia zostają oskarżeni o kradzież pucharu, bronią swojej niewinności i proponują bycie niewolnikami w zamian za uwolnienie Beniamina. Wówczas Judyta wychodzi naprzód i ofiarowuje samego siebie w miejsce Beniamina, a Józef objawia się swoim braciom.
Rozdział ten stanowi potężny przykład mocy przebaczenia i pojednania. Bracia Józefa zdradzili go lata wcześniej, sprzedając do niewoli, jednak Józef jest gotów im wybaczyć i okazać miłosierdzie. Samoistny akt Judyty ofiarowania siebie w miejsce Beniamina jest świadectwem potęgi miłości i lojalności.