Księga Rodzaju 7:20

“Piętnaście łokci wzwyż wezbrały wody, gdy były okryte góry.”
— Księga Rodzaju 7:20 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Księga Rodzaju 7

18I wzmogły się wody, a wezbrały bardzo nad ziemią, i pływał korab po wodach.

19Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.

20Piętnaście łokci wzwyż wezbrały wody, gdy były okryte góry.

21Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie.

22Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.

O Księga Rodzaju 7: Wielka Powódź

Księga Rodzaju 7: Wielka Powódź

Bóg powiedział mężczyźnie, którego uratował, aby umieścił na arce po dwóch przedstawicieli każdego gatunku zwierząt, samca i samicę. Powiedział im także, aby zabrali po siedem ptaków z każdego gatunku oraz zapasy jedzenia, których będą potrzebować.

Komentarz

Komentarz: Genesis 7 to opowieść o wielkim potopie, który Bóg posłał, aby oczyścić ziemię z jej niegodziwości. W tym rozdziale Bóg nakazuje Noemu zbudować arkę i zabrać do niej po dwóch przedstawicieli każdego gatunku zwierząt. Bóg mówi także Noemu, aby zabrał siedem par każdego czystego zwierzęcia i ptaka. Ma to umożliwić składanie ofiar z tych zwierząt po potopie.

Bóg potem mówi Noemu, że wyśle wielki potop, który zatopi całą ziemię i zniszczy wszelkie żywe istoty. Noe i jego rodzina są pouczeni, by wejść do arki i zabrać ze sobą wszystkie zwierzęta. Bóg nakazuje także Noemu zabrać jedzenie dla siebie i dla zwierząt.

Ludzie w Księga Rodzaju 7