Łukasz 8:13
“A którzy na opoce, ci są, którzy gdy słuchają, z radością słowo przyjmują, ale ci korzenia nie mają, ci do czasu wierzą, a czasu pokusy odstępują.”
Kontekst: Łukasz 8
11A to podobieństwo takie jest: nasienie jest słowo Boże.
12A którzy podle drogi, ci są, którzy słuchają, zatem przychodzi dyjabeł, i wybiera słowo z serca ich, aby uwierzywszy, nie byli zbawieni.
13A którzy na opoce, ci są, którzy gdy słuchają, z radością słowo przyjmują, ale ci korzenia nie mają, ci do czasu wierzą, a czasu pokusy odstępują.
14A które padło między ciernie, ci są, którzy słuchają słowa: ale odszedłszy, od pieczołowania i bogactw, i rozkoszy żywota bywają zaduszeni, i nie przynoszą pożytku.
15Ale które padło na ziemię dobrą, ci są, którzy w sercu uprzejmem i dobrem słyszane słowo zachowują, i owoc przynoszą w cierpliwości.
O Łukasz 8: Jezus uspokaja burzę
Jezus naucza Przypowieści o Siewcy i dokonuje więcej cudów.
Komentarz
Rozdział 8 Łukasza mówi o mocy służby Jezusa i jej wpływie na tych wokół Niego. W tym rozdziale widzimy, jak Jezus uzdrawia kobietę cierpiącą na krwotok od dwunastu lat, uspokaja burzę na morzu i wypędza legion demonów z mężczyzny. Te cuda dowodzą mocy służby Jezusa i władzy, jaką miał nad królestwem fizycznym i duchowym.
Uzdrowienie kobiety z krwotokiem jest szczególnie godne uwagi. Nie tylko dowodzi to mocy uzdrawiania przez Jezusa, ale także mówi o Jego współczuciu i miłosierdziu. Jest gotów uzdrawiać nawet tych, którzy są uważani za wygnanych społecznie. To potężny przekaz nadziei i akceptacji dla wszystkich cierpiących.