Łukasz 8:15
“Ale które padło na ziemię dobrą, ci są, którzy w sercu uprzejmem i dobrem słyszane słowo zachowują, i owoc przynoszą w cierpliwości.”
Kontekst: Łukasz 8
13A którzy na opoce, ci są, którzy gdy słuchają, z radością słowo przyjmują, ale ci korzenia nie mają, ci do czasu wierzą, a czasu pokusy odstępują.
14A które padło między ciernie, ci są, którzy słuchają słowa: ale odszedłszy, od pieczołowania i bogactw, i rozkoszy żywota bywają zaduszeni, i nie przynoszą pożytku.
15Ale które padło na ziemię dobrą, ci są, którzy w sercu uprzejmem i dobrem słyszane słowo zachowują, i owoc przynoszą w cierpliwości.
16A żaden zapaliwszy świecę, nie nakrywa jej naczyniem, ani jej kładzie pod łoże, ale ją stawia na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło.
17Bo nie masz nic tajemnego, co by nie miało być objawiono; i nie masz nic skrytego, czego by się nie dowiedziano, i co by na jaw nie wyszło.
O Łukasz 8: Jezus uspokaja burzę
Jezus naucza Przypowieści o Siewcy i dokonuje więcej cudów.
Komentarz
Rozdział 8 Łukasza mówi o mocy służby Jezusa i jej wpływie na tych wokół Niego. W tym rozdziale widzimy, jak Jezus uzdrawia kobietę cierpiącą na krwotok od dwunastu lat, uspokaja burzę na morzu i wypędza legion demonów z mężczyzny. Te cuda dowodzą mocy służby Jezusa i władzy, jaką miał nad królestwem fizycznym i duchowym.
Uzdrowienie kobiety z krwotokiem jest szczególnie godne uwagi. Nie tylko dowodzi to mocy uzdrawiania przez Jezusa, ale także mówi o Jego współczuciu i miłosierdziu. Jest gotów uzdrawiać nawet tych, którzy są uważani za wygnanych społecznie. To potężny przekaz nadziei i akceptacji dla wszystkich cierpiących.