Liczby 10:31
“I rzekł Mojżesz: Proszę, nie opuszczaj nas; bo ty wiesz, gdzie byśmy na puszczy obóz stanowić mieli, i będziesz przewodnikiem naszym.”
Kontekst: Liczby 10
29Potem rzekł Mojżesz do Hobaba, syna Raguelowego Madyjańczyka, świekra swego: My ciągniemy do miejsca, o którem rzekł Pan: Dam je wam. Pójdź z nami, a uczynimyć dobrze, ponieważ Pan obiecał wiele dobrego Izraelowi.
30Któremu on odpowiedział: Nie pójdę: ale się wrócę do ziemi mojej i do rodziny mojej.
31I rzekł Mojżesz: Proszę, nie opuszczaj nas; bo ty wiesz, gdzie byśmy na puszczy obóz stanowić mieli, i będziesz przewodnikiem naszym.
32A jeźliż pójdziesz z nami, i spotka nas to dobre, którem nam Pan uczyni dobrze, i my dobrze uczynimy tobie.
33I odciągnęli od góry Pańskiej drogą trzech dni, a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi drogą trzech dni, aby im upatrzyła miejsce odpocznienia.
O Liczby 10: Srebrne trąbki
Bóg nakazuje Izraelitom wykonanie dwóch srebrnych trąbek do sygnalizacji i zwoływania zgromadzenia.
Komentarz
W Księdze Liczb 10 Izraelici przygotowują się do opuszczenia góry Synaj i rozpoczęcia podróży do Ziemi Obiecanej. Pan nakazuje Mojżeszowi wykonanie dwóch srebrnych trąb, które będą służyć do sygnalizowania ludziom, kiedy nadszedł czas do ruszenia w drogę. Trąby będą również używane do zwoływania ludu na specjalne okazje, takie jak kiedy Pan przemówi do nich.
Pan następnie udziela Mojżeszowi wskazówek dotyczących użytkowania trąb. Ma on dmuchać w trąby, gdy lud ma się ruszyć oraz gdy mają się zgromadzić. Ma również dmuchać w trąby, gdy lud ma wyruszyć na wojnę oraz gdy mają złożyć ofiary.