Liczby 32:2
“Przyszli ciż synowie Gadowi, i synowie Rubenowi, i mówili do Mojżesza i do Eleazara kapłana, i do książąt zgromadzenia, i rzekli:”
Kontekst: Liczby 32
1I mieli synowie Rubenowi, i synowie Gadowi bydła bardzo wiele; a obaczywszy ziemię Jazer i ziemię Galaad, że miejsce ono było sposobne dla bydła,
2Przyszli ciż synowie Gadowi, i synowie Rubenowi, i mówili do Mojżesza i do Eleazara kapłana, i do książąt zgromadzenia, i rzekli:
3Ziemia Ataret i Dybon, i Jazer, i Nemra, i Hesebon, i Eleale, i Seban, i Nebo, i Beon:
4Ziemia, którą zwojował Pan przed zgromadzeniem Izraelskiem, jest ziemia sposobna dla bydła, a my słudzy twoi mamy bydła wiele. Przetoż rzekli:
O Liczby 32: Ruben i Gad dziedziczą ziemie na wschód od Jordanu
Plemiona Rubena i Gad prosią Mojżesza o pozwolenie na osiedlenie się w ziemi na wschód od rzeki Jordan.
Komentarz
W liczbach 32 widzimy, jak plemiona Rubena i Gad oraz połowa plemienia Manassesa proszą Mojżesza o zgodę na osiedlenie się na ziemii Gilead, na wschód od rzeki Jordan. Mojżesz początkowo wahająco reaguje na ich prośbę, obawiając się, że nie spełnią swojego obowiązku pomocy innym plemionom podczas podboju Ziemi Obiecanej. Jednakże po tym, jak plemiona Rubena i Gad zobowiążą się wysłać swoich wojowników, aby walczyli u boku innych plemion, Mojżesz zgadza się na ich prośbę.
Ten rozdział stanowi przypomnienie o ważności spełniania własnych obowiązków. Plemiona Rubena i Gad były gotowe odłożyć na bok swoje pragnienia, aby pomóc swoim braciom izraelskim w podboju Ziemi Obiecanej. To lekcja, z której możemy wszyscy się pouczyć, gdyż ważne jest pamiętanie o tym, że własne pragnienia nie powinny stać przed naszymi obowiązkami wobec innych.