Liczby 32:30
“Ale jeźli nie zbrojno z wami przejdą, tedy niech mają dziedzictwo między wami w ziemi Chananejskiej.”
Kontekst: Liczby 32
28I przykazał o nich Mojżesz Eleazarowi kapłanowi, i Jozuemu, synowi Nunowemu, i książętom ojców pokoleń synów Izraelskich,
29I rzekł im: Jeźli przejdą synowie Gadowi, i synowe Rubenowi z wami za Jordan, wszyscy zbrojno na wojnę przed Panem, a będzie pohołdowana ziemia przed wami, tedy im dacie ziemię Galaad w dziedzictwo;
30Ale jeźli nie zbrojno z wami przejdą, tedy niech mają dziedzictwo między wami w ziemi Chananejskiej.
31I odpowiedzieli synowie Gadowi, i synowie Rubenowi, mówiąc: Co wyrzekł Pan do sług swoich, to uczynimy;
32Pójdziemy zbrojno przed Panem do ziemi Chananejskiej, a zostanie przy nas osiadłość dziedzictwa naszego z tej strony Jordanu.
O Liczby 32: Ruben i Gad dziedziczą ziemie na wschód od Jordanu
Plemiona Rubena i Gad prosią Mojżesza o pozwolenie na osiedlenie się w ziemi na wschód od rzeki Jordan.
Komentarz
W liczbach 32 widzimy, jak plemiona Rubena i Gad oraz połowa plemienia Manassesa proszą Mojżesza o zgodę na osiedlenie się na ziemii Gilead, na wschód od rzeki Jordan. Mojżesz początkowo wahająco reaguje na ich prośbę, obawiając się, że nie spełnią swojego obowiązku pomocy innym plemionom podczas podboju Ziemi Obiecanej. Jednakże po tym, jak plemiona Rubena i Gad zobowiążą się wysłać swoich wojowników, aby walczyli u boku innych plemion, Mojżesz zgadza się na ich prośbę.
Ten rozdział stanowi przypomnienie o ważności spełniania własnych obowiązków. Plemiona Rubena i Gad były gotowe odłożyć na bok swoje pragnienia, aby pomóc swoim braciom izraelskim w podboju Ziemi Obiecanej. To lekcja, z której możemy wszyscy się pouczyć, gdyż ważne jest pamiętanie o tym, że własne pragnienia nie powinny stać przed naszymi obowiązkami wobec innych.