Liczby 32:9
“Bo gdy przyszli aż do doliny Eschol, obejrzawszy onę ziemię popsowali serce synom Izraelskim, aby nie szli do ziemi, którą im dał Pan;”
Kontekst: Liczby 32
7Czemuż psujecie serce synom Izraelskim, żeby nie szli do ziemi, którą im dał Pan?
8Takci uczynili ojcowie wasi, gdym je był posłał z Kades Barne ku przeszpiegowaniu tej ziemi;
9Bo gdy przyszli aż do doliny Eschol, obejrzawszy onę ziemię popsowali serce synom Izraelskim, aby nie szli do ziemi, którą im dał Pan;
10Skąd zapaliwszy się gniewem Pan, dnia onego przysiągł, mówiąc:
11Zaiste nie oglądają ludzie ci, którzy wyszli z Egiptu, od dwudziestu lat i wyżej, tej ziemi, o którąm przysiągł Abrahamowi, Izaakowi, i Jakóbowi, przeto iż mię cale nie naśladowali;
O Liczby 32: Ruben i Gad dziedziczą ziemie na wschód od Jordanu
Plemiona Rubena i Gad prosią Mojżesza o pozwolenie na osiedlenie się w ziemi na wschód od rzeki Jordan.
Komentarz
W liczbach 32 widzimy, jak plemiona Rubena i Gad oraz połowa plemienia Manassesa proszą Mojżesza o zgodę na osiedlenie się na ziemii Gilead, na wschód od rzeki Jordan. Mojżesz początkowo wahająco reaguje na ich prośbę, obawiając się, że nie spełnią swojego obowiązku pomocy innym plemionom podczas podboju Ziemi Obiecanej. Jednakże po tym, jak plemiona Rubena i Gad zobowiążą się wysłać swoich wojowników, aby walczyli u boku innych plemion, Mojżesz zgadza się na ich prośbę.
Ten rozdział stanowi przypomnienie o ważności spełniania własnych obowiązków. Plemiona Rubena i Gad były gotowe odłożyć na bok swoje pragnienia, aby pomóc swoim braciom izraelskim w podboju Ziemi Obiecanej. To lekcja, z której możemy wszyscy się pouczyć, gdyż ważne jest pamiętanie o tym, że własne pragnienia nie powinny stać przed naszymi obowiązkami wobec innych.