Liczby 7:19

“I ofiarował dar swój, misę srebrną jednę, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czaszę srebrną jednę, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;”
— Liczby 7:19 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Liczby 7

17A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, i baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Naasona, syna Aminadabowego.

18Wtórego dnia ofiarował Natanael, syn Suharów, książę z pokolenia Isascharowego.

19I ofiarował dar swój, misę srebrną jednę, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czaszę srebrną jednę, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne pszennej mąki zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną;

20Kadzielnicę jednę z dziesięciu syklów złota, pełną kadzidła;

21Cielca jednego młodego, barana jednego, i baranka jednego rocznego na paloną ofiarę;

O Liczby 7: Ołtarz i jego naczynia

Liczby 7: Ołtarz i jego naczynia

Przywódcy szczepów przynoszą ofiary, aby poświęcić Przybytek.

Komentarz

W Liczbach 7 widzimy poświęcenie Namiotu Spotkania oraz ofiary przywódców dwunastu plemion Izraela. Ten rozdział jest kontynuacją narracji z poprzedniego rozdziału, który szczegółowo opisał instrukcje dotyczące budowy Namiotu Spotkania oraz różnych mebli i naczyń, które miały być używane w służbie.

Rozdział rozpoczyna się od przywódców dwunastu plemion, którzy przynoszą swoje ofiary na poświęcenie Namiotu Spotkania. Każdy przywódca przynosi tę samą ofiarę, składającą się z sześciu wozów i dwunastu wołów, oraz innych różnych przedmiotów, takich jak srebro i złoto. Ta ofiara jest znakiem ich oddania Panu oraz gotowości do służby dla Niego.

Ludzie w Liczby 7