Liczby 7:41
“A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Selumijela, syna Surysaddajowego.”
Kontekst: Liczby 7
39Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
40Kozieł jeden z kóz, za grzech.
41A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Selumijela, syna Surysaddajowego.
42Dnia szóstego książę synów Gadowych Elijazaf, syn Duelów.
43Ofiara jego była misa srebrna jedna, sto i trzydzieści syklów wagi jej, czasza srebrna jedna, siedemdziesiąt syklów wagi jej według sykla świątnicy, obie pełne mąki pszennej z oliwą zagniecionej na ofiarę śniedną;
O Liczby 7: Ołtarz i jego naczynia
Przywódcy szczepów przynoszą ofiary, aby poświęcić Przybytek.
Komentarz
W Liczbach 7 widzimy poświęcenie Namiotu Spotkania oraz ofiary przywódców dwunastu plemion Izraela. Ten rozdział jest kontynuacją narracji z poprzedniego rozdziału, który szczegółowo opisał instrukcje dotyczące budowy Namiotu Spotkania oraz różnych mebli i naczyń, które miały być używane w służbie.
Rozdział rozpoczyna się od przywódców dwunastu plemion, którzy przynoszą swoje ofiary na poświęcenie Namiotu Spotkania. Każdy przywódca przynosi tę samą ofiarę, składającą się z sześciu wozów i dwunastu wołów, oraz innych różnych przedmiotów, takich jak srebro i złoto. Ta ofiara jest znakiem ich oddania Panu oraz gotowości do służby dla Niego.