Liczby 7:84
“Toć było poświęcenie ołtarza, onegoż dnia, gdy pomazan jest od książąt Izraelskich: Mis srebrnych dwanaście, czasz srebrnych dwanaście, kadzielnic złotych dwanaście;”
Kontekst: Liczby 7
82Kozieł jeden z kóz, za grzech;
83A na spokojną ofiarę dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahira, syna Enanowego.
84Toć było poświęcenie ołtarza, onegoż dnia, gdy pomazan jest od książąt Izraelskich: Mis srebrnych dwanaście, czasz srebrnych dwanaście, kadzielnic złotych dwanaście;
85Sto i trzydzieści syklów jedna misa srebrna ważyła, siedemdziesiąt syklów czasza jedna; wszystkiego srebra w onem naczyniu było dwa tysiące i cztery sta syklów według sykla świątnicy;
86Kadzielnic złotych dwanaście pełnych kadzidła; dziesięć syklów ważyła każda według sykla świątnicy; wszystkiego złota w onych kadzielnicach było sto i dwadzieścia syklów.
O Liczby 7: Ołtarz i jego naczynia
Przywódcy szczepów przynoszą ofiary, aby poświęcić Przybytek.
Komentarz
W Liczbach 7 widzimy poświęcenie Namiotu Spotkania oraz ofiary przywódców dwunastu plemion Izraela. Ten rozdział jest kontynuacją narracji z poprzedniego rozdziału, który szczegółowo opisał instrukcje dotyczące budowy Namiotu Spotkania oraz różnych mebli i naczyń, które miały być używane w służbie.
Rozdział rozpoczyna się od przywódców dwunastu plemion, którzy przynoszą swoje ofiary na poświęcenie Namiotu Spotkania. Każdy przywódca przynosi tę samą ofiarę, składającą się z sześciu wozów i dwunastu wołów, oraz innych różnych przedmiotów, takich jak srebro i złoto. Ta ofiara jest znakiem ich oddania Panu oraz gotowości do służby dla Niego.