Liczby 7:89
“A gdy Mojżesz wchodził do namiotu zgromadzenia, by się rozmawiał z Bogiem, tedy słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalni, która była nad skrzynią świadectwa, między dwiema Cheruby, a stamtąd mawiał do niego.”
Kontekst: Liczby 7
87A wszystkiego bydła ku ofierze palonej dwanaście cielców, baranów dwanaście, z baranków rocznych dwanaście, z ofiarą ich śniedną, i kozłów z kóz za grzech dwanaście.
88Wszystkiego zasię bydła na ofiarę spokojną było wołów dwadzieścia i cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt; baranków rocznych sześćdziesiąt. Toć było poświęcenie ołtarza po pomazaniu jego.
89A gdy Mojżesz wchodził do namiotu zgromadzenia, by się rozmawiał z Bogiem, tedy słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalni, która była nad skrzynią świadectwa, między dwiema Cheruby, a stamtąd mawiał do niego.
O Liczby 7: Ołtarz i jego naczynia
Przywódcy szczepów przynoszą ofiary, aby poświęcić Przybytek.
Komentarz
W Liczbach 7 widzimy poświęcenie Namiotu Spotkania oraz ofiary przywódców dwunastu plemion Izraela. Ten rozdział jest kontynuacją narracji z poprzedniego rozdziału, który szczegółowo opisał instrukcje dotyczące budowy Namiotu Spotkania oraz różnych mebli i naczyń, które miały być używane w służbie.
Rozdział rozpoczyna się od przywódców dwunastu plemion, którzy przynoszą swoje ofiary na poświęcenie Namiotu Spotkania. Każdy przywódca przynosi tę samą ofiarę, składającą się z sześciu wozów i dwunastu wołów, oraz innych różnych przedmiotów, takich jak srebro i złoto. Ta ofiara jest znakiem ich oddania Panu oraz gotowości do służby dla Niego.