Psalmowie 119:100

“Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.”
— Psalmowie 119:100 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Psalmowie 119

98Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.

99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.

100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.

101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.

102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.

O Psalmowie 119: Wielkość Słowa Bożego: Oddanie Prawu

Psalmowie 119: Wielkość Słowa Bożego: Oddanie Prawu

Psalm 119 jest najdłuższym rozdziałem w Biblii i w całości poświęcony jest wywyższaniu Słowa Bożego. Jest to wiersz alfabetyczny, w którym każdy ośmio-wersetowy fragment zaczyna się od litery alfabetu hebrajskiego. Autor psalmu wyraża swoją miłość do przykazań, statutów, upomnień i obietnic Bożych oraz ogłasza ich wieczną naturę oraz zdolność dawania mądrości, prowadzenia i zbawienia tym, którzy idą za nimi.

Komentarz

Psalm 119 to głęboka i namiętna refleksja na potęgę i piękno Pism jako objawienia woli i charakteru Boga. Świętuje bezbłędność, wystarczalność i autorytet Słowa Bożego, ujmując serce wszystkich prawdziwych wierzących, którzy pragną szanować i cieszyć się w przykazaniach Boga. Język psalmisty jest bogaty, pełen metafor i wyrazów głębokiej miłości i oddania. Przedstawia Słowo Boże jako lampę na jego drodze, tarczę i schronienie, przyjemność i skarb, źródło pociechy i nadziei, oraz przewodnika do życia wiecznego. Jednocześnie jest świadomy niebezpieczeństw duchowej niemocy, nieposłuszeństwa i kompromisu, i uznaje konieczność boskiej łaski i miłosierdzia. Psalm 119 stanowi inspirację i wyzwanie dla wszystkich, którzy pragną wzrastać w swojej wiedzy o Bogu i posłuszeństwie Jego słowu.

Ludzie w Psalmowie 119