Psalmowie 119:88
“Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.”
Kontekst: Psalmowie 119
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
90Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
O Psalmowie 119: Wielkość Słowa Bożego: Oddanie Prawu
Psalm 119 jest najdłuższym rozdziałem w Biblii i w całości poświęcony jest wywyższaniu Słowa Bożego. Jest to wiersz alfabetyczny, w którym każdy ośmio-wersetowy fragment zaczyna się od litery alfabetu hebrajskiego. Autor psalmu wyraża swoją miłość do przykazań, statutów, upomnień i obietnic Bożych oraz ogłasza ich wieczną naturę oraz zdolność dawania mądrości, prowadzenia i zbawienia tym, którzy idą za nimi.
Komentarz
Psalm 119 to głęboka i namiętna refleksja na potęgę i piękno Pism jako objawienia woli i charakteru Boga. Świętuje bezbłędność, wystarczalność i autorytet Słowa Bożego, ujmując serce wszystkich prawdziwych wierzących, którzy pragną szanować i cieszyć się w przykazaniach Boga. Język psalmisty jest bogaty, pełen metafor i wyrazów głębokiej miłości i oddania. Przedstawia Słowo Boże jako lampę na jego drodze, tarczę i schronienie, przyjemność i skarb, źródło pociechy i nadziei, oraz przewodnika do życia wiecznego. Jednocześnie jest świadomy niebezpieczeństw duchowej niemocy, nieposłuszeństwa i kompromisu, i uznaje konieczność boskiej łaski i miłosierdzia. Psalm 119 stanowi inspirację i wyzwanie dla wszystkich, którzy pragną wzrastać w swojej wiedzy o Bogu i posłuszeństwie Jego słowu.