Psalmowie 35:17

“Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.”
— Psalmowie 35:17 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Psalmowie 35

15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

16Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

17Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.

18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.

19Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi są nieprzyjaciółmi bez przyczyny; którzy mię mają w nienawiści niesłusznie, niech nie mrugają okiem.

O Psalmowie 35: Krzyk o sprawiedliwość

Psalmowie 35: Krzyk o sprawiedliwość

Psalm 35 to sentymentalna prośba o sprawiedliwość Bożą wobec wrogów psalmisty. To poetyckie opisanie ich nikczemności i niewinności psalmisty. Psalmista wzywa Boga, by go obronił i ujawnił prawdę o jego oskarżycielach.

Komentarz

Wołanie psalmisty o sprawiedliwość jest takie, z którym wielu może się utożsamiać. Wszyscy stajemy w obliczu sytuacji, w których czujemy się traktowani niesprawiedliwie, gdzie nasi wrogowie wydają się prosperować, podczas gdy my cierpimy. Jednak to, co przypomina nam psalmista, to to, że mamy Boga, który słyszy nasze wołania i jest sprawiedliwym sędzią. Możemy cieszyć się wiedząc, że nawet gdy świat wydaje się być przeciwko nam, mamy orędownika w niebie, który jest po naszej stronie. Słowa psalmisty są dla nas przypomnieniem, abyśmy zaufali sprawiedliwości Bożej i wołali do Niego w naszych czasach potrzeby.

Ludzie w Psalmowie 35